تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٦٦ - شرحها

شرحها

در این آیات، طور، کتاب و بیت معمور (کعبه)، نماینده نبوت و سقف برافراشته (آسمان) و دریاهای پر شده، نشانگر قدرت و توانایی خدا معرفی شده است یعنی خدای آفریننده قدرت آوردن عذاب را دارد، پیامبران نیز از آن خبر داده‌اند.
منکران که بعث و عذاب آخرت را انکار می‌کنند سخن باطل می‌گویند، آیات أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَیْرِ شَیْ‌ءٍ أَمْ هُمُ الْخالِقُونَ. أَمْ خَلَقُوا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بَلْ لا یُوقِنُونَ ٢٥ و ٢٦ نیز ظاهرا در رابطه با قدرت خداوند است.
این یک استدلال واقعی است، آفریننده جهان، قدرت آوردن عذاب را دارد، وحی آسمانی توأم با معجزات نیز از آن خبر داده است، دیگر نمی‌شود در آن شک کرد، پس از اثبات وقوع عذاب، حال اهل عذاب و به همان مناسبت حال اهل بهشت در آیات بعدی آمده است.
١- ٦ وَ الطُّورِ وَ کِتابٍ مَسْطُورٍ، فِی رَقٍّ مَنْشُورٍ، وَ الْبَیْتِ الْمَعْمُورِ، وَ السَّقْفِ الْمَرْفُوعِ، وَ الْبَحْرِ الْمَسْجُورِ.
مراد از طور ظاهرا طور سیناست که در آن بر موسی علیه السّلام وحی آمد، وَ نادَیْناهُ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَیْمَنِ مریم/ ٥٢، کتاب مسطور ظاهرا تورات است، نکره آمدن برای تعظیم می‌باشد، مراد از رَقٍّ مَنْشُورٍ الواح آسمانی است که تورات به طور نوشته در آنها نازل گردید. وَ کَتَبْنا لَهُ فِی الْأَلْواحِ مِنْ کُلِّ شَیْ‌ءٍ مَوْعِظَةً اعراف/ ١٤٥، نکره آمدن «رق» برای تعظیم است.
اگر منظور از رَقٍّ مَنْشُورٍ لوح آسمانی نبود ذکر آن موضوعیتی نداشت