تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٤٧ - شرحها

کلمه‌ها

رکنه: رکن: تکیه گاه «الرکن: الجانب الذی یعتمد علیه» منظور از آن قوای فرعون است.
نبذناهم: نبذ: انداختن چیزی از روی بی‌اعتنایی.
یم: دریا.
ملیم: کسی که کار ملامت آور انجام داده است، ملوم: کسی که ملامت شده است، در مجمع فرموده: «الملیم: الذی اتی بما یلام علیه».
عقیم: نازا: بادی که از آوردن خیر عقیم است، عقم در اصل به معنی خشکیدن می‌باشد.
تذر: وذر: ترک کردن، ماضی و مصدر و اسم فاعل از آن به کار نبرده‌اند ما تَذَرُ مِنْ شَیْ‌ءٍ یعنی چیزی را نمی‌گذاشت.
رمیم: استخوان پوسیده. «اصل الرمیم: السحیق البالی من العظم» ناگفته نماند: رم به معنی اصلاح نیز آمده است «رم البناء رما:
اصلحه» ولی در قرآن مجید فقط در معنای فوق یافته است.
عتوا: عتو: (بضمّ اوّل و دوّم) تجاوز. نافرمانی «عتا الرّجل عتوا:
استکبر و جاوز الحد».

شرحها

در تعقیب مطالب گذشته در این آیات، چهار نمونه از وعده‌های خداوند درباره قوم موسی، قوم هود، قوم صالح و قوم نوح نقل شده که همه به وقوع پیوسته‌اند و شاهد صدق إِنَّما تُوعَدُونَ لَصادِقٌ می‌باشند، المیزان نظر می‌دهد که