تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٢٣ - نظری به سوره مبارکه

سوره ذاریات

اشاره

در مکه نازل شده و شصت آیه است

نظری به سوره مبارکه

١- ذاریات شصت و هفتمین سوره است که بعد از سوره احقاف در مکه نازل گردید، در ترتیب فعلی قرآن مجید سوره پنجاه و یکم است، می‌شود حدس زد که در حدود سالهای دهم و یازدهم بعثت نازل شده، ولی دقیقا معلوم نیست درجه سالی نازل گشته است.
٢- عدد آیات آن به اتفاق همه شصت آیه است طبرسی فرموده: «ستون آیه بالاجماع» در تفسیر خازن آمده: این سوره دارای سیصد و شصت کلمه و هزار و دویست و سی و نه حرف است.
٣- تسمیه آن به «الذاریات» به علّت وقوع این کلمه در اول آنست، از روایاتی که نقل شده بر می‌آید که این تسمیه توسط حضرت رسول صلّی اللَّه علیه و آله بوده است، مرحوم صدوق در ثواب الاعمال از داود بن فرقد از امام صادق علیه السّلام نقل می‌کند که فرمود:
«من قرء سورة و الذاریات فی یومه او فی لیلته اصلح اللَّه له فی معیشته و اتاه برزق واسع و نور له قبره بسراج یزهر الی یوم القیامة»
طبرسی نیز آن را در مجمع البیان آورده است.
ناگفته نماند: فائده سوره فقط آن نیست که آن را به قصد ثواب مذکور بخوانیم، بلکه این سوره مقداری از واقعیات جهان هستی را ترسیم می‌کند