تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٣٥ - اشاره

[سوره الأحقاف (٤٦): آیات ٩ تا ١٤]

اشاره

قُلْ ما کُنْتُ بِدْعاً مِنَ الرُّسُلِ وَ ما أَدْرِی ما یُفْعَلُ بِی وَ لا بِکُمْ إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ ما یُوحی إِلَیَّ وَ ما أَنَا إِلاَّ نَذِیرٌ مُبِینٌ (٩) قُلْ أَ رَأَیْتُمْ إِنْ کانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ کَفَرْتُمْ بِهِ وَ شَهِدَ شاهِدٌ مِنْ بَنِی إِسْرائِیلَ عَلی مِثْلِهِ فَآمَنَ وَ اسْتَکْبَرْتُمْ إِنَّ اللَّهَ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ (١٠) وَ قالَ الَّذِینَ کَفَرُوا لِلَّذِینَ آمَنُوا لَوْ کانَ خَیْراً ما سَبَقُونا إِلَیْهِ وَ إِذْ لَمْ یَهْتَدُوا بِهِ فَسَیَقُولُونَ هذا إِفْکٌ قَدِیمٌ (١١) وَ مِنْ قَبْلِهِ کِتابُ مُوسی إِماماً وَ رَحْمَةً وَ هذا کِتابٌ مُصَدِّقٌ لِساناً عَرَبِیًّا لِیُنْذِرَ الَّذِینَ ظَلَمُوا وَ بُشْری لِلْمُحْسِنِینَ (١٢) إِنَّ الَّذِینَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا فَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ (١٣)
أُولئِکَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ خالِدِینَ فِیها جَزاءً بِما کانُوا یَعْمَلُونَ (١٤)
٩- بگو: من بیسابقه از پیامبران نیستم و نمی‌دانم به من و شما در آینده چه می‌شود، فقط به آنچه وحی می‌شود تا بعم ...
١٠- بگو: بگوئید اگر این قرآن از پروردگار باشد با آنکه به آن کافر شده‌اید و اگر شاهدی از بنی اسرائیل بر مثل آن گواهی داد و ایمان آورد و شما استکبار کردید، ظالم نیستید؟ ...
١١- کافران درباره مؤمنان گفتند: اگر قرآن خیر بود آنها به ما سبقت نمی‌کردند و چون با آن هدایت نشدند گویند: آن دروغ قدیم است.