تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٢٧ - خلاصه سوره و غرض آن

خلاصه سوره و غرض آن

٥- در این سوره ابتدا برای معاد استدلال می‌شود که ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَیْنَهُما إِلَّا بِالْحَقِّ سپس در آیات مفصلی مشرکان و معبودهای باطل مورد حمله واقع می‌شوند و در ضمن گفته می‌شود که نبوت آن حضرت چیز نو ظهوری نیست، موسی و تورات قبل از او آمده‌اند، سپس دو نمونه برای آدم مؤمن و کافر نقل شده باز به مسأله معاد بر می‌گردد که: وَ یَوْمَ یُعْرَضُ الَّذِینَ کَفَرُوا عَلَی النَّارِ ...
/ ٢٠ آن گاه جریان قوم هود علیه السّلام به صورت یک شاهد عینی در تار و مار شدن مشرکان و هیچکاره بودن اصنام آورده می‌شود.
و پس از اشاره به اینکه جن، قرآن را شنیده و ایمان آوردند ولی مشرکان با آنکه قرآن با زبان آنهاست ایمان نیاوردند، باز مسأله معاد مطرح می‌شود که أَ وَ لَمْ یَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ لَمْ یَعْیَ بِخَلْقِهِنَّ بِقادِرٍ عَلی أَنْ یُحْیِیَ الْمَوْتی/ ٣٣ و بلا فاصله می‌فرماید: وَ یَوْمَ یُعْرَضُ الَّذِینَ کَفَرُوا عَلَی النَّارِ و در آخر با یَوْمَ یَرَوْنَ ما یُوعَدُونَ ... سوره پایان می‌یابد.
علی هذا می‌شود گفت: نظر عمده قرآن در این سوره به معاد و انذار به واسطه آنست و آیه ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ ... به حکم برائت استهلال می‌باشد، مطالب دیگر به حکم طردا للباب و تکمیل غرض اصلی است.