قرآن و آخرين پيامبر - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٣ - ٢- گشودن قلعههاى يهود

بعد آن نيز به اين حقيقت گواهى ميدهند.

اين آيه مشتمل بر وعده صريحى است كه خداوند پيش از جنگ بدر به مسلمان داده، اين وعده، وعده پيروزى بر دشمنان بوده كه آيه آن را يادآورى ميكند.

توضيح اينكه: طبق نوشته مورّخان، ابوسفيان بزرگ «مكه» در رأس كاروان عظيمى كه در حدود ٥٠ هزار دينار مال التجاره با خود حمل مى‌كرد و متعلق به جمعى از بزرگان مكه و خودش بود از شام بازمى‌گشت.

پيغمبر (ص) به ياران خود دستور داد آماده حركت شوند، و با مصادره كردن اموال مزبور قدرت اقتصادى دشمن را درهم بشكنند.

ابوسفيان از جنب‌وجوشى كه در مدينه به اين خاطر پديد آمده بود به وسيله دوستان خود به زودى آگاه شد، و پيكى با عجله و شتاب تمام به مكه فرستاد تا اهل مكه را از خطر مهمى كه كاروان را تهديد مى‌كرد آگاه نمايند.

نماينده مزبور با حالت وحشت‌آميزى به مكه آمد و اهل مكه را به شدت تحريك كرد، و از اهميت خطرى كه سرمايه‌هاى آنها را تهديد مى‌نمود، آگاه ساخت.

در مدت كوتاهى ٩٥٠ نفر از بزرگان و افراد عادى مكه با ٧٠٠ شتر و يكصد رأس اسب به حركت درآمدند، فرمانده لشكر «ابوجهل» بود، سرجنبانان مكه، مردم را تهديد كردند كه آن كسانى كه بتوانند به ميدان بروند و خوددارى كنند خانه‌هاى آنها را ويران خواهيم نمود!.

از طرفى كاروان ابوسفيان براى رهائى از دست جنگجويان اسلام تغيير مسير داد، و از بيراهه حركت كرد، تا خود را از منطقه خطر دور سازد.