این کتاب از سیّد علیخان مدّنی شیرازی(م١١٢٠هـ) درباره‌ی اعیان عام و خاصّ هم‌عصر ایشان است و در پنج فصل به ذکر اهالی شهرهای مختلف؛ از جمله، مکّه، مدینه، عجم، بحرین، عراق، مغرب، یمن، شام، مصر و اطراف آن‌ها جمله می‌پردازد.

ایشان معاصر با علّامه مجلسی بوده و کتاب را در سال ١٠٨١هـ شروع و در سال ١٠٨٢هـ به اتمام رسانده است.[٤٨٠]

"علّامه مجلسی" نیز در بحارالانوار از این کتاب بهره جسته و منتخب آن را در جلد ١٠٦ در صفحات ١٠٨ تا ١٤٥ بیان نموده است.

نتیجه

متن ٢٥ رساله در بحارالانوار آمده است که:

١. متن ٢١ رساله به‌ صورت کامل به‌ وسیله‌ی خود علّامه مجلسی آورده شده است.

٢. متن کامل دو کتاب جنة المأوی و الفیض القدسی به‌ وسیله‌ی "علّامه میرزا حسین نوری،" صاحب مستدرک الوسائل به بحار الانوار افزوده شده است و متن آن‌ها به ‌صورت مستقل به‌چاپ نرسیده است.

٣. کتاب تفسیر نعمانی نیز بخشی از آن به ‌دست علّامه رسیده و فقط همان قسمت را ذکر نموده است.

٤. کتاب سلافة العصر سیّد علیخان شیرازی را به ‌صورت منتخب برگزیده و متن آن را بیان نموده است.

از طرفی علّامه مجلسی به بسیاری از نسخه‌های خطّی تراث شیعه دسترسی داشته است؛ بنابراین، اگر علّامه مجلسی حدیثی را ذکر کرده و یا متن کامل رساله‌ای را بیان کرده باشد، می‌تواند در احیای آن کتاب (در صورت فقدان نسخه‌ی خطّی) به ما کمک نماید.

[٤٨٠]. الذریعة إلی تصانیف ‌الشیعة، ج‌١٢،‌ ص٢١٢.