رسول‌الله٤. فقالت أنشدک الله، ألست تعلّم أن رسول‌الله٤ قال: أن امّ‌ایمن من اهل الجنة؟ قال: بلی. قالت: فأشهد أن الله أوحی إلی رسول‌الله٤ «فآت ذا القربی حقّه» فجعل فدک لفاطمة بأمرالله و جاءِ علیD فشهد بمثل ذلک. فکتب لها کتاباً بفدک و دفعه إلیها. فدخل عمر فقال: ما هذا الکتاب؟ فقال ابوبکر: ان فاطمة ادّعت فی فدک و شهدت لها امّ‌ایمن و علی فکتبت لها بفدک، فأخذ عمر الکتاب من فاطمة فمزّقه و قال: هذا فیءِ المسلمین و قال: أوس بن الحدثان و عائشة و حفصة یشهدون علی رسول‌الله٤ بأنّه قال: إنا معاشر الأنبیاء لا نورث ما ترکناه صدقة. فإن علیاً زوجها یجّر إلی نفسه و امّ‌أیمن فهی امراة صالحة لو کان معها غیرها لنظرنا فیه. فخرجت فاطمةJ من عندهما باکیة حزینة فلما کان بعد هذا جاء علیD إلی أبی‌بکر و هو فی المسجد و حوله المهاجرون و الأنصار. فقال: یا أبابکر، لمَ منعت فاطمة میراثها من رسول‌الله؟ و قد ملکته فی حیاة رسول‌الله٤؟ فقال ابوبکر: هذا فیء المسلمین فإن أقامت شهودا أن رسول‌الله٤ جعله لها و إلا فلاحقّ لها فیه. فقال امیرالمؤمنینD: یا أبابکر تحکم فینا بخلاف حکم الله فی المسلمین؟ قال: لا. قال: «فإن کان فی ید المسلمین شیء یملکونه ادّعیت أنا فیه من تسأل البیّنة؟ قال: إیّاک... .»[٢٥٧]

هنگامی که با ابوبکر بیعت شد و بر مهاجر و انصار تسلّط یافت، مأمورانی به فدک فرستاد و وکیل فاطمهJ را از آن اخراج کرد. فاطمهJ نزد ابوبکر آمد و فرمود: ای ابوبکر! مرا از ارث رسول‌خدا، منع کردی و وکیلم را از فدک بیرون کردی در حالی که پیامبر٤ آن را به فرمان خدا برای من داده بود؟ ابوبکر گفت: شاهدانی بیاور. امّ‌ایمن را آورد. او گفت: شهادت نمی‌دهم تا این‌که با تو ای ابوبکر! به سخن پیامبر احتجاج کنم؛ سپس ادامه داد: تو را به خدا، آیا نمی‌دانی که پیامبر فرمود: «و آت ذا القربی حقّه» را نازل فرمود؛ پس فدک به فرمان خدا برای فاطمه قرار داده شد. علی(ع) نیز به همین صورت گواهی داد.

ابوبکر فرمان برگرداندن فدک را کتبی صادر کرد و به فاطمهJ داد. در این هنگام عمر وارد شد و گفت: این نوشته چیست؟ ابوبکر جواب داد: فاطمه ادّعای فدک کرد و امّ‌ایمن و علی را به‌ عنوان شاهد آورد و نوشتم که فدک برای او است. عمر نوشته را گرفت و پاره کرد و گفت: فدک غنیمت مسلمان است. اوس بن حدثان و عایشه و حفصه گواهی می‌دهند که

[٢٥٧]. تفسیر القمی، ج٢، ص١٥٥؛ ر.ک: احتجاج، ج١، ص٢٣٤، ح٤٧.