و همه اعمال نيك و (حتى) جهاد در راه خدا در مقايسه با امر به معروف و نهى از منكر همچون رطوبت دهان در مقايسه با درياى پهناور است. در اين بيان علوى، كليه اعمال به رطوبت دهان، و امر به معروف و نهى از منكر به يك درياى پهناور تشبيه شده است تا عظمت اين فريضه در مقابل ديگر اعمال شايسته جلوه‌گر شود. «١» شايد سرّ برترى امر به معروف و نهى از منكر بر ساير عبادات و نيكى‌ها در اين باشد كه قوام، استوارى و استمرار همه خوبى‌ها در گرو برپايى اين دو فريضه بزرگ است. علاوه بر آن، جهاد، مبارزه با مفاسد و موانع خارجى است، فرد و جامعه وقتى مى‌تواند در نبرد با دشمن خارجى به موفقيت نايل شود كه موانع و مفاسد داخلى را در پرتو امر به معروف و نهى از منكر ريشه‌كن كرده باشد. امام باقر عليه السلام فرمود: انَّ الْامْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْىَ عَنِ الْمُنْكَرِ فَريضَةٌ عَظيمَةٌ بِها تُقامُ الْفَرائِضُ وَ تَاْمَنُ الْمَذاهِبُ وَ تَحِلُّ الْمَكاسِبُ وَ تُرَدُّ الْمَظالِمُ وَ تُعْمَرُ الْارْضُ وَ يُنْتَصَفُ مِنَ الْاعْداءِ وَ يَسْتَقيمُ الْامْرُ «٢» امر به معروف و نهى از منكر فريضه بزرگى است كه ديگر واجبات به وسيله آن تحقق پيدا مى‌كند و در پرتو آن راهها امن شده و كسب‌ها در مسير حلال و مشروع قرار مى‌گيرد، از ستم جلوگيرى و زمين آباد مى‌شود و حق از دشمنان باز پس گرفته شده، امر دين و دنيا قوام مى‌يابد.