و بدان جهت که پيامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم راست گو و امين است [ يعنى ] کسى است که : لاَ يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلاَّ وَحْيٌ يُوحى[٣٩] (پيامبر از روىِ هوس سخن نمى‌گويد ، گفتار او نيست مگر وحيى که بر او وحى مى‌شود) . هرچه را درباره ديگران مى‌گويد ، حق است و [ اگر ] به ديگران القابى مى‌دهد ، از روى احساس و عاطفه نمى‌باشد ، بلکه براى صفاتى است که آنان دارند .

از امور انکارناپذير اين است که اسلام براساس دو عامل ، انتشار و رونق يافت:

١ - اموال حضرت خديجه ٢ -

٢ - شمشير اميرالمؤمنين ١ -

از آنجا که اين دو شخصيّت ، نخستين کسانى‌اند که به پيامبر ايمان آوردند و رسالتش را تصديق نمودند و داشته‌های گران بها و نفيس را در نشر دعوت پيامبر نثار کردند ، پيامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم به خديجه ٢ لقبِ «صدّيقه» و به على ١ لقب «صدّيق» داد ؛ زيرا اين دو ، همواره پيامبر را در گفتار و کردار تصديق مى‌کردند .

[٣٨] . مناقب ابن شهرآشوب ٣ : ٨٩ و ٩٠ -

[٣٩] . سوره نجم (٥٣) آيه ٣ و٤ -