مختلفی مشغول فعالیت هستند و از آن جمله گروه بندی هایی که پیرو نظرات صرفاً محافظه کارانه و افراطی راست گرا هستند. به طوری که از تمام قراین استنباط می شود این گروه بندی ها نیرومند می شوند و دست کم این واقعیت حاکی بر این حقیقت است که تحولات اجتماعی به سود قشرهای زحمت کش متوقف شده است و بورژوازی هوادار غرب خود را همواره مطمئن تر احساس می کند و ضربت را به حزب توده که جزئی از نیروهای ترقی خواه جامعه ایران است، وارد می سازد. محافل ارتجاعی پایه های مناسبات شوروی و ایران را متزلزل می سازند؛ هرچند که این مناسبات بدون هیچ گونه شک و تردیدی با منافع ملی ایران مطابقت دارد و به ایران کمک می کند تا دربرابر فشارهای امپریالیستی پایداری کند.

برای نمونه، چند واقعیت را ذکر می کنیم: پاییز سال ١٩٧٨ وقتی تخت سلطنت ایران متزلزل شد، در مطبوعات خارجی اطلاعاتی درباره امکان هجوم امریکا به این کشور پدیدار شد. اتحاد شوروی در آن روزها اعلام داشت که چنین مداخلاتی در امور ایران مجاز نیست، اما دولت امریکا پس از انقلاب ایران روابط بازرگانی با ایران را تحریم کرد؛ ناوگان های جنگی امریکا بنادر ایران را مسدود کردند و به این وسیله زیان های کمرشکنی را به اقتصاد ایران وارد آوردند و تأمین خواروبار مردم ایران و دیگر کالاهای ضروری را با دشواری مواجه کردند. اتحاد شوروی نه فقط این عملیات امپریالیسم را محکوم و تقبیح کرد، بلکه حق حمل ترانزیت کالا از خاک خود، از راه های خشکی و آبی به ایران اعطا کرد. اگر در سال ١٩٧٩ از این راه ترانزیت از خاک اتحاد شوروی یک میلیون و ٣٠٠ هزار تن کالای ایران حمل شد، در سال ١٩٨١، این رقم ٥/٢ برابر شد. بدین طریق خساراتی که درنتیجه محاصره دریایی امریکا به ایران وارد می شد تاحدود چشمگیری تضعیف گردید و هم اکنون هم در ایران بسیاری از واحدهایی که با همکاری اتحاد شوروی ساخته شده با موفقیت مشغول کار است و ساختمان یک عده واحدهای دیگر که در آنها کارشناسان شوروی کار می کنند، ادامه دارد. واقعیت چنین است و بر آن دلالت می کند که اتحاد شوروی در ایران برای خود هیچ گونه حقوق خاص و مزایایی نمی جوید و نسبت به این کشور هیچ گونه دعاوی ارضی ندارد و در امور داخلی ایران مداخله نمی کند و فقط برای آن می کوشد که ملت های ما در صلح و صفا زندگی کرده و با هم همکاری کنند.

همان طورکه در بیست وششمین کنگره حزب کمونیست اتحادیه شوروی خاطرنشان گردید، ملت ایران راه خود را به سوی آزادی و شکوفایی جست وجو می کند و ما صادقانه در این راه برایش موفقیت آرزو می کنیم و آماده هستیم مناسبات حسنه را براساس اصول برابری و البته متقابل گسترش دهیم. اما آنچه که درباره تبلیغات ضدشوروی که در تهران دامنه گرفته می توان گفت این است که این گونه فعالیت های تبلیغاتی حفظ جو مناسبات کشورهایمان و ملت هایمان را تیره و غم انگیز می سازد و در وهله اول و در درجه اول به منافع ایران زیان می رساند.»[١]

[١] همان، صص ٢١ تا ٢٣، رادیو مسکو، ١/١٢/١٣٦١، به نقل از روزنامه پراودا ارگان رسمی حزب کمونیست شوروی.