«انتظار می رود در آینده ای نه چندان دور، ایران به حملات محدود بیشتری به منظور بازپس گرفتن نوار هایی از مناطق مرزی که این کشور می گوید هنوز تحت کنترل عراق می باشد دست بزند. براساس اظهارات دکتر کمال خرازی رئیس دفتر تبلیغات جنگ، ٩٠٠ کیلومتر مربع از خاک ایران تحت کنترل عراق است و به زودی پس گرفته خواهد شد.

هنوز به نظر می رسد که ارائه [ادامه] جنگ سبب بروز مشکلاتی در دولت شده است، دو خط عقیده ای مجزا وجود دارد: دسته اول، افرادی هستند که با آرزوی سرنگون کردن رژیم عراق در حملات مرزی با شعار "پیش به سوی کربلا" پیش می روند. دسته دوم، ازلحاظ نظامی، انسانی، تجهیزاتی و نیز سرنگونی بعثی ها ازطریق تمرکز فشار در طول مرز، تحلیل بردن منابع رژیم بغداد آن هم به امید اینکه این کار باعث گشایشی در کار خواهد شد، محافظه کارانه تر عمل می کنند.

مشکل حفظ حمایت و توجه همگانی براثر مبالغه رفسنجانی درمورد اهمیت حمله والفجر اینک جلوه گر شده است، لکن اگر دورنمای یک خاتمه سریع برای جنگ به خاطر حفظ روحیه مردم لزوماً تسلیم نشدن باشد، این امر می تواند درنهایت نتیجه عکس داشته باشد.»

میدل ایست افزوده است: «ادامه جنگ همچنین روابط ایران با شوروی را تحت تأثیر قرار داده و درپی عبور ایران از مرز های بین المللی، این کشور تأمین اسلحه برای عراق را آغاز کرد. موشک هایی که با اثرات مرگ آورش به دزفول شلیک شد ساخت شوروی است. همین طور دوئل قابل ملاحظه ایرانی ها با حزب توده (رهبران حزب کمونیست درست بعد از شروع تهاجم والفجر بازداشت شدند.) به دنبال این امر، حملات تندی در سرمقاله های مطبوعات رژیم علیه نقش شوروی در افغانستان و دیگر مناطق به عمل آمد.

ایران همچنین مذاکرات صلح با گروه های میانجیگر را رد کرد. برطبق اظهارات رفسنجانی، آنها تنها وقتی به ایران می آیند که ایران درحال پیروزی است. وی اعلام کرد: "ما دیگر این گروه ها را نخواهیم پذیرفت مگر اینکه چیز جدیدی برای پیشنهاد داشته باشند."»[١]

روزنامه تایمز (چاپ لندن) در سرمقاله خود اقدام صدام حسین در حمله نافرجام به ایران را نتیجه ارزیابی های شتاب زده از ساختار های اساسی انقلاب اسلامی دانست و با اشاره به مواردی که نشان دهنده آگاهی ایران از قواعد بازی در عرصه بین المللی است، بر پرهیز از هرگونه اظهارنظر و اقدام عجولانه درباره ایران تأکید کرد.

رادیو بی بی سی به نقل از روزنامه تایمز، گزارش داد: «باوجود تأسیس نهاد هایی که به عنوان سازمان های اسلامی پس از انقلاب در ایران تشکیل شدند، بسیاری از نهاد هایی که قبل از انقلاب در کشور فعالیت داشتند از میان نرفته اند و درنتیجه دو سیستم به موازات یکدیگر در کشور اعمال قدرت می کنند و همین امر برداشت صحیح از اصل و اساس حکومت در ایران و تجزیه وتحلیل و

[١] خبرگزاری جمهوری اسلامی نشریه گزارش های ویژه، شماره ٩، ٩/١/١٣٦٢، صص ٣ و ٤، لندن، خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٨/١/١٣٦٢، به نقل از مجله میدل ایست.