بدهد و جنگ همچنان بدون وقفه ادامه یابد، آن تعداد کم باقیمانده هم او را رها خواهند نمود و به سوی ما می آیند و اگر به صلح پناه ببرد که پناه نمی برد، ما دست پیش گرفته ایم و او خود را در پشت سر ما قرار داده است؛ چون ملت می داند آنهایی که برای اسلام در تلاش اند، ما هستیم و نه آنها. اگر [امام] خمینی صلح را بپذیرد این صلح شرایط بسیار کمی را تحقق می بخشد.

س: می دانیم که گروه بختیار در عراق از امکاناتی مانند ایستگاه رادیو برخوردارند. آیا در نظر ندارید که شما هم از چنین امکاناتی برخوردار شوید؟

[...] ما بیانیه ای را که با عراق منتشر کردیم فقط در پیرامون توافق سیاسی است و نه چیز دیگر... و آنچه دررابطه با بختیار است به مجاهدین [منافقین] ارتباطی ندارد. نام بختیار را فقط در اروپا می شنویم و نه در ایران... . برای ایرانیان بختیار نامی است که در گذشته بوده و تمام شده است. از سوی دیگر، به هیچ کمکی مانند بختیار احتیاجی نداریم که برعلیه ما به کار رود. ما ملت... را داریم. در این مسئله مبالغه نمی کنم و دلیل می آوریم. اگر ملت با ما نبود، ولی سلاح و پول داشتیم، در همان ماه نخست تصفیه می شدیم. افرادی چون بختیار بدون کمک های خارجی وجودی ندارند.

س: ولی افرادی مانند شما که در داخل قوی می باشند بهتر می توانند از کمک های خارجی برخوردار شوند؟

ج: حق با شماست ولی ما هیچ وقت این کار را نمی کنیم، نمی خواهیم بهانه ای هرچند کوچک به دست [امام] خمینی بدهیم که برعلیه ما... به کار گیرد. ما این قضیه را می دانیم و هوشیار هستیم. به شما گفتم سرمایه ما ملت ما می باشد.

س: شما اخیراً تماس خویش را جهت دیدار از بغداد ... اعلام نموده اید و به همین مناسبت دعوتی دریافت کرده اید؟

ج: مشغول بررسی این دعوت می باشیم.

س: آیا بررسی به پایان نرسیده؟

ج: [با لبخند] این کار تحت شرایطی انجام می گیرد. وقتی که می گویم تحت چند شرط منظور شرط داخلی و بین المللی است.

س: آیا این شرایط انجام نگرفت؟

ج: برخی از این شرایط را من هم ... نمی دانم و اینها در آینده روشن خواهد شد، ولی ازلحاظ اصولی اختلافی وجود ندارد.

س: آیا شرایطی که به هنگام امضای موافقت نامه مشترک با طارق عزیز ارائه شد برای سفر به بغداد کافی نیست؟

ج: در سطح صدور بیانیه مشترک کافی بود.

س: آیا عدم مسافرت به بغداد بستگی به اختلاف در داخل شورای مقاومت ملی ندارد؟

ج: نه، ابداً.