باتوجه به افزایش تعداد قرارگاه های فرعی تحت امر قرارگاه کربلا و محول کردن مأموریت اجرای مانور در مرحله اول به این قرارگاه ها، امروز جلسه ای با حضور نمایندگان قرارگاه خاتم الانبیا(ص)، فرماندهان مشترک قرارگاه های کربلا و نجف و همچنین فرماندهان لشکرهای ١٦ زرهی قزوین، ٧٧ پیاده خراسان و معاون لشکر٩٢ زرهی اهواز در ستاد قرارگاه عملیاتی لشکر٢١ پیاده حمزه تشکیل شد. در این جلسه علاوه بر وضعیت یگان های قرارگاه نجف، مانور یگان های قرارگاه کربلا به ویژه کربلای٤ و کربلای٥ نیز مورد بررسی قرار گرفت.

محدوده عملیات قرارگاه کربلای٤ (لشکر١٤ امام حسین(ع) + تیپ٢ لشکر٧٧ خراسان) در شمالی ترین منطقه عملیات والفجر١، از سه راهی زبیدات (از شرق به غرب، چم سری - شرهانی - زبیدات) تا جاده شنی نفتی ابوغریب؛ یعنی نقطه الحاق با کربلای١ تعیین شد که منطقه ای به عرض ٧ کیلومتر و عمق ٦ کیلومتر است.[١]

از مهم ترین ویژگی های زمین این بخش از منطقه عملیات، رملی بودن قسمت گسترده ای (محدوده ای به طول ٢٦٠٠ متر و عرض ٢٤٠٠ متر) از آن است. قرارگاه کربلای٤ مأموریت دارد ضمن تصرف دو ارتفاع ١٣٥ و ١٣٩ - که بخشی از ارتفاعات حمرین به شمار می رود - جناح راست عملیات را به ویژه از سمت راست (شمال)؛ یعنی دشت زبیدات، که احتمال مانور و پاتک زرهی دشمن از آنجا بسیار زیاد است، تأمین کند. گفتنی است عراق در منطقه رملی نیروی زیادی ندارد، اما با استقرار مواضع تانک و خمپاره١٢٠ در این بخش، آتش پرحجمی را علیه مواضع خودی مستقر در خط مقدم اجرا می کند و رده های چندلایه مستحکمی از موانع در آنها ایجاد کرده است.[٢]

[١] این قسمت از عرض جبهه عملیاتی در طرح مانور اولیه، در حد قرارگاه کربلای١ بود که در دوره مباحث مانور به دلایلی ازجمله وسعت و پیچیدگی زمین و عوارض منطقه این مقدار از محدوده مأموریت کربلای١ به قرارگاه کربلای٤ واگذار شد.

[٢] سند شماره ١٠٥/ گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش راویان لشکر١٤ امام حسین(ع) از عملیات والفجر١ (اسحاقی و طالقانی)، ٢١/١/١٣٦٢، ص٧.