جنگ افزار به فرانسه سفارش داده است. بغداد اخیراً ٤/٤ میلیارد فرانک توپخانه زمین به زمین دریافت کرده است (٨٧ دستگاه توپ ١٥٥ میلی متری و تانک های ١. ام. ایکس٣٠). علاوه براین، در سال جاری، ٢٠ فروند میراژ اف١ فرانسوی از یک قرارداد خرید ٦٠ فروند میراژ، که سال گذشته امضا شد، باید تحویل عراق شود. علاوه براین، عراق در ابتدای سال ١٩٨٣ خواستار دریافت ٥ فروند هواپیمای سوپراتاندارد مجهز به موشک های اگزوسه شده است. دراین حال منابع موثق خاطرنشان کردند که درحدود صد کارشناس نظامی فرانسوی در عراق به سر می برند.»[١]

روزنامه پاکستانی مسلم درپی اعلام آمادگی شوروی برای فروش مجدد اسلحه به عراق، مواضع دو کشور امریکا و شوروی را در برافروخته نگاه داشتن آتش جنگ و حمایت از تجاوزگری عراق نکوهش کرد. گزارشگر این روزنامه در سرمقاله خود نوشته است:

«به گفته برنامه صدای امریکا که شنبه شب در اسلام آباد شنیده شد، یک مقام عراقی که اخیراً از مسکو بازگشته، گفت کرملین آمادگی خود را برای فروش مجدد اسلحه به عراق اعلام کرده است. ... در زمانی که سازمان کشورهای اسلامی و سازمان ملل تلاش هایی برای بررسی پایان جنگ فرسایشی ٣١ ماهه خلیج [فارس] دارند و نمایندگان سازمان کشورهای اسلامی بارها به بغداد و تهران برای تشویق رهبران دو کشور جهت پایان مخاصمه سفر کرده اند، این دردناک است که امریکا و شوروی جنگ های دیگران را به موقعیتی مناسب برای خود تبدیل می کنند تا سلاح های مرگبار خود را به فروش برسانند. باتوجه به اینکه خود همین ابرقدرت ها در شورای امنیت، مسئولیت صلح کره زمین را برعهده دارند، ولی وقتی از متجاوزان خواه اسرائیل و خواه عراق جهت حفظ منافع خود طرف داری می کنند، توجه ندارند که اقدام آنها علیه عدالت است.

این بر کسی پوشیده نیست که عراق اولین گلوله آغاز این جنگ را به ایران شلیک کرد و در سه سال اخیر تلفات جانی و مالی زیادی نصیب این دو کشور شده و تأسیسات نفتی ای که پایه اقتصادی آنان بود، تباه شده، ولی آثاری از علائم خاتمه این جنگ دیده نمی شود. ولی بااین همه حضرات والامقام کرملین می خواهند آتش آن را گرم نگه دارند. ... علاوه بر استفاده های اقتصادی از این جنگ، کرملین می خواهد نفوذ خود را در جهان عرب افزایش داده و از مدت ها قبل می خواست نقش مهم تری در جریانات خاورمیانه ایفا کند و ازاین جهت خود را به پای ایالات متحده برساند. اگر نفوذ بیشتر در خاورمیانه هدف روس ها بود می توانستند با دیپلماسی محرمانه به انجام برسانند، ولی با فروش اسلحه به عراق آنها حالا شریک خونریزی های بیشتر خواهند شد که تغییری در جاهلیت آنان باتوجه به مسائلی که در افغانستان به وجود آورده اند نمی دهد. به هرحال، درگیری ابرقدرت ها در جنگ مانند آتش زدن کبریت توسط یکی و زنده نگه داشتن شعله توسط دیگری شده است.»[٢]

[١] روزنامه اطلاعات، ١٤/١/١٣٦٢، ص١٥؛ و- روزنامه جمهوری اسلامی، ١٤/١/١٣٦٢، ص آخر.

[٢] خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارش های ویژه، شماره ٢٠، ٢٠/١/١٣٦٢، صص ٥ و ٦، اسلام آباد، خبرگزاری جمهوری اسلامی، ١٨/١/١٣٦٢، روزنامه مسلم از اسلام آباد.