موقت که بنا بر آن برای مبارزه با حزب توده ایران و سازمان های انقلابی چپ می توان به سازمان های جاسوسی امپریالیستی متکی شد، نفوذ این سازمان ها را آسان تر کرد و در مواردی به آن جنبه قانونی داد.

عناصر افراطی راست که توطئه ضدانقلابی خود را با شانتاژ ضدکمونیستی پیش می برند، همکاری با ساواک و سیا و انتلیجنت سرویس را با این بهانه توجیه می کنند که گویا این همکاری فقط درحد مبارزه با حزب توده ایران است نه برای سرکوبی انقلاب. متأسفانه برخی از مقامات جمهوری اسلامی ایران هم که قاعدتاً مدافع انقلاب اند به این بهانه و شانتاژ گردن می نهند و عمق خط ضدانقلاب را درک نمی کنند و خود را با رغبت در معرض فریب دستگاه های امپریالیستی می گذارند غافل از اینکه پذیرش ساواک و سیا در همین حد نیز - اگر به فرض محال به این حد محدود شود - به معنای اندیشیدن با مغز شاه، سخن گفتن با زبان شاه و پذیرفتن ارزش های اخلاقی و سیاسی سازمان های جاسوسی امپریالیستی است که نه تنها به معنای آغاز شکست انقلاب بلکه نشانه سقوط اخلاقی است. گردانندگان امور جمهوری اسلامی ایران شاید خود متوجه نیستند که اتخاذ چنین روش هایی ازسوی آنان چه تأثیر مخربی در اندیشه جوانان مسلمان انقلابی باقی می گذارد و جلوه می دهد. عاقبت این کارها به کجا خواهد کشید؟

چنان که گفتیم، دلیل واقعی بازداشت رهبران حزب ما، بحرانی است که انقلاب را فراگرفته و بن بستی است که براثر فشار امپریالیست ها و متحدان داخلی آنها از جرگه ملاکین و سرمایه داران بزرگ برای جمهوری اسلامی ایران پیدا شده است. مهم ترین مسائل داخلی و خارجی، حل نشده مانده و راهی و روزنه ای برای حل آنها به چشم نمی خورد. نظام اقتصادی غارتگرانه زمان شاه که باعث چنان فلاکتی شد، روزبه روز بیشتر تثبیت می شود. هر تغییر در این نظام به بهانه اینکه شرقی است نفی می شود تا اصل آن نظام اقتصادی که تا پوست و استخوان غربی است دست نخورده بماند.

توده کلان مردم دنبال راه حل می گردند، امپریالیست ها و بزرگ مالکان، کلان سرمایه داران راه بازگشت به گذشته را در پیش پای جمهوری گذاشته اند و برای اینکه راه پیشرفت به جلو را سد کنند به هر کار خلاف قانون و انسانیت دست می زنند که از آن جمله است بازداشت رهبران حزب ما و اتهام زنی و پاپوش دوزی علیه آنان.

حزب ما طی چهل سال نبرد افتخارآفرین خود، هرگز انکار نکرده است و نمی کند که مدافع حقوق زحمت کشان و طرف دار تحول بنیادی اجتماعی به سود آنهاست. ما چهل سال است که علیه مناسبات اقتصادی نابرابر با امپریالیسم می رزمیم. ما از نخستین روز تأسیس خواستار تقسیم اراضی شاه و فئودال های بزرگ و انجام اصلاحات بنیادی ارضی به سود دهقانان بی زمین و کم زمین بوده، در این راه از هیچ کوششی فروگذار نکرده ایم و هرچه در این مدت به سود دهقانان انجام گرفته تا حد زیادی محصول مستقیم و غیرمستقیم مبارزات حزب ماست.

ما خواستار تدوین و اجرای قانون کار و بیمه های اجتماعی مترقی بوده و هستیم. نخستین قانون کار را در ایران حزب ما تدوین کرد. با نبرد بسیج طبقاتی آن را به دولت شاه تحمیل نمود. امروز هم ما آقای توکلی را طرد می کنیم و آن را لایق قرون وسطی می دانیم و می خواهیم که طبقه کارگر متحد و متشکل شود تا از حقوق خود دفاع کند.

ما خواستار حل مسئله ملی براساس خودمختاری اداری و فرهنگی هنری کشورمان در چارچوب میهن واحد و مستقل بوده و هستیم. ما خواستار صنعتی شدن کشور، ایجاد و گسترش صنایع سنگین و مادر، پایه گذاری چنان صنعتی هستیم که ما را از وابستگی به تولید تک محصولی نفت نجات دهد و به خودکفایی و تکامل برسانند.

ما معتقدیم که نظام توزیع باید عمیقاً دگرگون و مردمی شود. دولت مردمی و تعاونی ها باید نقش عمده ای در توزیع ایفا کنند و به کسبه جزء کمک شود که از چنگ سرمایه داران بزرگ نجات یابند و به خدمت مردم درآیند.

ما برای حل مسئله مسکن، بهداشت، درمان و آموزش وپرورش برنامه های قابل اجرای مردمی داریم. علاوه برآن، در همه زمینه های دیگر اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی نیز حزب توده ما برنامه های روشن و هدف های مشخص دارد که اجرای آن می تواند انقلاب را واقعاً به ثمر بنشاند و ایرانی آزاد و آباد و ایرانی از