در این مکان در کنار این گروه از شجاعان، فرماندهان و برادران نیروهای فکه و الطیب نیز حضور دارند و در رأس آنها سردار سرداران سپاه چهارم و واحدهای تابعه آن سرلشکر ستاد هشام صباح الفخری و فرمانده نیروهای نصر سرلشکر ستاد ثابت، فرمانده نیروهای ابوعبیده سرتیپ ستاد رشید و فرمانده نیروهای صلاح الدین سرتیپ ستاد حسین رشید محمد، قرار دارند و همه شما دربرابر ملت خود سرافراز هستید.

نبردهای موفقیت آمیز از روز هفتم سپتامبر ١٩٨٠ تاکنون، بسیار بوده است، ولی در بین این نبردهای موفقیت آمیز نبردهایی بود که مزه و معانی به خصوصی داشته، چون اثرات و نتایجی در جریان جنگ و طبیعت آن دارا بوده است و ازجمله این نبردهای ویژه می توانیم نبرد اول الخفاجیه، نبرد شماره ١١٥٠ و نبرد المحمره و نبرد شماره ١١٧٢ و بسیاری دیگر از نبردها یاد کنیم و سپس برمی گردیم به نبردهایی که در مرزها صورت گرفته و به نبردهایی که در زمین عراق جریان داشته، اشاره می کنیم و نبرد شرق بصره و نبردهای شرق مندلی را یادآور می شویم.

ولی این نبردها علی رغم اینکه نبردهای شرق بصره دارای برجستگی به خصوصی است، چون اولین نبرد پس از نبرد المحمره بوده، بااین وجود، این نبردها که با الشیب آغاز و به الطیب و سپس فکه کشیده شده در تمامی معیارها معانی ویژه و برجسته ای نسبت به تمام نبردهای ارتش عراق داشته است. این نبردها چند روز طول کشید و مردان در مواضع خود حتی هنگامی که برخی از مواضع در عمق یگان های مقدم از بین برده می شد با اسلحه سرد جنگیده اند و در نبردهای اخیر فکه برخی از مواضع خودی تا عمق تیپ های مقدم از بین برده شد. نبردها برای مردانی بود که وظیفه ضدحمله داشتند و این نبردها معنای اصرار و فداکاری داشته و درعین حال در قدرت فنی نسبت به گذشته برتری داشته است. ...

این نبردها برای شخص من مزه به خصوصی دارد و به شما می گویم که من در هیچ نبرد موفقی همانند این نبردهای موفقیت آمیز خوشحال نشده ام و بالاترین درجه از خوشحالی من در تمامی نبردهای موفقیت آمیز در این نبردهای اخیر بوده است، چون از اکنون می دانم که نتیجه و تأثیرات این نبردها چه خواهد بود و می دانم کمر دشمنان به یاری خداوند در این نبردها شکسته شده است. من می دانم نتایج این نبردها که هزاران کشته و هزاران مجروح و خسارات سنگینی به تجهیزات و اسلحه دشمن وارد شده، در داخل ایران ازنظر سیاسی و نظامی چه خواهد بود؟

ما دقیقاً می دانیم که برخی از افراد ارتش ایران بالاجبار به طرف این نبردها گسیل شده اند چون می دانند که این نبردها از حداقل عدالت و منطق برخوردار نمی باشد و موفقیت نخواهد داشت. اغلب نظامیان به زور به این نبردها اعزام شده اند و اعزام آنها دراثر فعل برخی از قدرت طلبان در داخل نیروهای مسلح و برخی از کسانی که به رده های بالای ارتش چشم طمع دوخته اند بوده است و این امر با اتحاد مشکوک با سیاستمداران درون حکومت مانند رفسنجانی و سایرین صورت گرفته