شوروی به ایران شروع شود. بدیهی است که پنتاگون به خود زحمت نمی دهد با ذکر دلایل قانع کننده ثابت کند که چنین حمله ای واقعاً می تواند صورت بگیرد. تز ریگان درباره وجود خطر شوروی برای آنها یک قضیه بدیهی است که احتیاج به توضیحات ندارد. ژنرال های پنتاگون در سند تهیه شده حوادثی را که ٤٢ روز پیش از آغاز حمله و ٣٧ روز قبل از آغاز حمله و ١٦ روز قبل از آغاز حمله و ١٢ روز قبل از آغاز حمله و ٦ روز قبل از آغاز حمله روی خواهد داد و سرانجام آغاز تیراندازی در خشکی و در دریا در آسیا و در اقیانوس هند و در اروپا یعنی در همه جا را به تفصیل شرح داده اند. در سند یادشده اقداماتی که پنتاگون در نظر دارد برای دفع حمله ٢٤ لشکر شوروی که ممکن است به ایران حمله کنند به عمل آورد، یکی پس از دیگری تشریح می گردد.

ایالات متحده امریکا از روس ها درخواست می کند خویشتن داری از خود نشان بدهند و نیروهای خود را در خاک ایران مستقر می سازد. عربستان سعودی اجازه می دهد که نیروهای امریکا در خاک آن کشور حضور یابند و نیروی هوایی امریکا به عقبگاه نیروهای شوروی پی درپی ضربت وارد می آورد و واحدها و یگان های ارتش امریکا برای تقویت پیمان ناتو منتقل می شوند و واشنگتن بسیج عمومی اعلام می کند و امریکا واحدهای امدادی را به کره جنوبی منتقل می کند و غیره و غیره. ولی این سناریوی فیلم تخیلی و افسانه ای هالیوود نیست بلکه سناریوی جنگ است که ژنرال های پنتاگون تهیه کرده اند. نقشه هایی که آنها تهیه کرده اند به خودی خود بسیار گویاست. کاملاً واضح است که منظور از امکان [رخ] دادن حمله نیروهای شوروی به ایران، که هسته این سناریو را تشکیل می دهد، سرپوش گذاشتن به ماهیت مقاصد واقعی پنتاگون است.

و حالا مطبوعات امریکا فوراً دست به کار شده و به سلیقه خود دراین زمینه گل های رنگارنگ می دوزند. مثلاً سی ام مارس، روزنامه واشنگتن پست ظاهراً با لحن تراژیک نوشت: روس ها قدرت نظامی کافی دارند تا نبردکنان از خاک ایران بگذرند و خود را به خلیج فارس رسانند و خطوط حمل نفت به غرب را به خطر بیندازند. در ماهیت امر در یکی از طرح های اضطراری، واردآوردن ضربت اصلی متقابل درصورت تلاش روس ها برای اشغال خاک ایران پیش بینی شده است.

یوری ژوکف مفسر سیاسی پراودا، سپس می نویسد: در واشنگتن خوب می دانند که اتحاد شوروی قصد حمله به ایران و یا به کشور دیگری را نداشته و ندارد، درحالی که در سناریوی استاتیک های نظامی امریکا با نهایت صراحت و روشنی نشان داده شده که منظور از تلاش های مصرانه پنتاگون برای ایجاد پایگاه های نظامی در خاور نزدیک و جزیره دیه گو گارسیا در اقیانوس هند، در ژاپن و در بسیاری از دیگر کشورها در پیرامون اتحاد شوروی و کشورهای سوسیالیستی برای چیست.»[١]

[١] خبرگزاری جمهوری اسلامی نشریه گزارش های ویژه، شماره ١٧، ١٧/١/١٣٦٢، صص ٢٤ و ٢٥، رادیو مسکو، ١٦/١/١٣٦٢، به نقل از روزنامه پراودا.