متجاوز و تنبیه متجاوز قطع شود، نه تنها ریشه تجاوز قطع نخواهد شد، بلکه متجاوز همانند صهیونیست های اشغالگر و غاصب، به نقض بیشتر قوانین انسانی و اصول بین المللی تشویق خواهد گردید و خود را برای هجوم دیگری به ایران با کمک های دیگران و اغوای امریکا آماده خواهد کرد. بگذارید تا ریشه تجاوز یک بار برای همیشه در این منطقه خشکانده شود و ملت ها با خاطری آسوده و ایمن از تعرض و تجاوز به زندگی خود ادامه دهند و ملت های کوچک تر اطمینان یابند که تجاوز، پیروزی به همراه نخواهد داشت، بگذارید درس عبرت به متجاوزان داده شود که کشتن انسان ها و تخریب شهرها بی مجازات نخواهد ماند. نپذیرند که صلحی ظالمانه تر از جنگ به ملتی متعهد به موازین بین المللی و معتقد به اصول انسانی، تحمیل شود. باید جهان مطمئن گردد که نهضت عدم تعهد حامی مظلومان و مخالف متجاوزان است.

ما نظرات خود را درباره شرایط متارکه جنگ پیش از این، به هیئت های مختلف اعلام داشته ایم. از این ملت بزرگ رعایت اصول اسلامی و انسانی را انتظار باید داشت، اما ننگ و خفت تن دردادن به صلحی تحمیلی را نه. آنان که به جای الزام متجاوز به قبول و اجرای اصول انسانی از ملتی مظلوم و زیان دیده انتظار صرف نظر از حقوق خویش را دارند، بدانند که این منطق به هیچ وجه آنان را به منظورشان که برقراری صلح و آرامش است نخواهد رساند. ما این حرف را امروز که خود را قادر به دفع و سرکوب دشمن متجاوز می بینیم، نمی زنیم، آن روز هم که دشمن شهرهای آباد ما را در تصرف داشت و خود را پیروز می پنداشت حرف ما همین بود.

هنگامی که پیشنهاد پاره ای از کشورهای عضو جنبش عدم تعهد مبنی بر اخراج حکومت صهیونیسم از سازمان ملل متحد و مؤسسات وابسته به آن در سی وهفتمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد مطرح گردید، شاهد اظهاراتی دررابطه با احتمال قطع پرداخت سهمیه و کمک های مالی امریکا به سازمان ملل متحد بودیم. برای آنکه سازمان ملل متحد به تدریج از شر نفوذ مخرب امریکا خلاصی یابد و در چهارچوب اصول منشور ملل متحد قادر به حفظ صلح و جلوگیری از تجاوز به حقوق ملل دیگر و اعمال محدودیت های اقتصادی و سیاسی علیه متجاوزان گردد لازم است دول غیرمتعهد با تأمین هزینه های ضروری سازمان ملل متحد آن را از زیر سلطه امریکا خارج کنند.

براین اساس، پیشنهاد می کنم صندوق ویژه ای توسط جامعه غیرمتعهدها ایجاد گردد که درصورت مواجه شدن سازمان ملل متحد و سایر جوامع بین المللی با این گونه تهدیدات ازسوی ابرقدرت ها از عهده جبران آن برآید تا وقفه ای در فعالیت های مجامع بین المللی ایجاد نشود و سازمان ملل از شر قیمومیت قدرت های استکباری خلاصی یابد. هرچند تا هنگامی که حق وتوی دولت های بزرگ در شورای امنیت - که غیرعادلانه ترین امر است - باقی است، سازمان ملل به طور کامل در خدمت ملت ها و دولت های مظلوم در نخواهد آمد. بااین حال این یک