به صورت بزرگ ترین بازار شرکت های ساختمانی حتی بزرگ تر از عربستان سعودی درآمد. هتل های عراق مملو از مقاطعه کارانی بود که دولت قراردادهایی را به ارزش حداقل ٢٥ میلیارد دلار با آنها به امضا رساند. تلاش ممکن برای اینکه جامعه را در حفاظی [قرار دهند] که اثرات ناشی از جنگ در آن حس نشود به عمل آمد. فقط یک قرارداد به ارزش ٥/٣ میلیارد دلار برای ساختمان یک بزرگراه اختصاص یافته بود. امیدی که به آینده در عراق بسته شده بود را اگر عاقلانه نپنداریم می توان گفت که توجه به رکود اقتصادی در دیگر نقاط جهان قابل درک و فهم بود. طرز برخورد و نظر ملیت های مختلف دراین مورد نیز متفاوت بود. شرکت های بزرگ تجاری ژاپنی مانند ماروبنی و میتسوبیشی درمورد اینکه قراردادهای متعدد تازه از عراق علاوه بر قراردادهایی که داشتند قبول کنند محتاطانه عمل کردند. درحالی که شرکت های آلمان غربی و فرانسوی نسبت به وضع عراق خوش بین تر بودند. شرکت های انگلیسی که این روزها به صورت فعالی در خاورمیانه حضور ندارند، قراردادهای ساختمانی چندی را در عراق برنده شدند. اگرچه صادرات انگلیس به عراق در سال گذشته تا میزان ٨٧٥ میلیون پوند افزایش یافت و به این ترتیب پس از عربستان سعودی، عراق را می شود بزرگ ترین بازار کالاهای صادراتی انگلیس در منطقه دانست. کشورهای درحال توسعه چون یوگسلاوی و برزیل برایشان برنده شدن قراردادهای متعدد و بزرگ در عراق در مقام مقایسه با دیگر نقاط منطقه آسان تر بود. عراق در موضع میزبان کنفرانس سران کشورهای عضو جنبش غیرمتعهدها در سال ١٩٨٢، علاقه بیشتری به دادن سفارشات بزرگ به کشورهای کوچک نشان می داد. امروز بسیاری از این کشورها از اشتیاقی که در امضای این قراردادها از خود نشان می دادند پشیمان اند؛ حتی بانک مرکزی اردن ناگزیر شد که ٦٥ میلیون دلار اعتبار برای صادرکنندگان اردن که پس از ورشکستگی بازار در عراق دچار دردسر شده بودند فراهم آورد. برای دیگران نیز ضرر و زیان ها به شدت خواهد بود، مگر اینکه جنگ به زودی خاتمه یابد و عراق قادر به صادرات دوباره نفت گردد. قسمت اعظم این ضرر و زیان ها متوجه مقاطعه کاران بین المللی در خاورمیانه از تاریخ پیروزی انقلاب ایران خواهد بود. آژانس تضمین اعتبارات صادراتی فرانسه برای قراردادهای منعقده با عراق ٥ میلیارد فرانک اعتبار تضمینی فراهم آورده است.

فشار اقتصادی در عراق وقتی شروع می شد که بسته شدن خط لوله نفت صادراتی این کشور ازطریق سوریه در بهار سال گذشته، آن را از درآمد نفتی حداقل ٥ میلیارد دلار در سال محروم ساخت و هم زمان با آن نیز عربستان، کویت و قطر و امارات متحده عربی که روی هم بیش از ٢٥ میلیارد دلار از تاریخ شروع جنگ به عراق کمک مالی کرده اند، درحال حاضر از ادامه آن اکراه دارند، لیکن عربستان سعودی همچنان ماهانه یک میلیارد دلار که بخشی از آن به صورت نفت می باشد به عراق کمک می نماید، اما این میزان کافی نیست. ازاین جهت درحال حاضر، عراق می کوشد نحوه