پرداخت هزینه تقریباً تمامی پروژه های غیرنظامی را از نقدی به اعتباری تبدیل نماید. از آنجایی که بانک ها علاقه ای به سرمایه گذاری در پروژه های عراق و یا صادرات به عراق ندارند بخشی از این اعتبارات به صورت ردوبدل اعتباری از دولت به دولت خواهد بود. نوعی از ضمانت های دولتی نیز برای برقراری بیشتر اعتبارات غیردولتی ضروری است. اداره تضمین اعتبارات صادراتی بریتانیا احتمالاً در ماه جاری ترتیب تضمین اعتباراتی تا میزان ١٥٠ میلیارد لیره استرلینگ که اکنون اکثر آن مورد استفاده سه مقاطعه کار انگلیس قرار می گیرد را خواهد داد. پولی که عراق صرف خرید سلاح و کالاهای اولیه چون مواد غذایی می کند، باتوجه به اعتبارات اعطایی غرب و کمک عربستان سعودی است، لیکن نمی توان آن را پول زیادی به حساب آورد.

مشکل اقتصادی پرزیدنت صدام حسین درعین حال مشکلات سیاسی وی را نیز افزایش داده است. از سال ١٩٦٨ که حزب بعث پس از یک کودتا زمام امور را به دست گرفت عراق همواره دارای یک حکومت دیکتاتوری بود که این حکومت تا سال ١٩٧٨ نسبتاً با موفقیت روبه رو بود. شورش کردها در شمال کشور سرکوب شده بود، شرکت های نفتی ملی شدند، تلاش های ضدکودتا سرکوب گردیدند و اوضاع آبرومندی به وجود آمد و این طور به نظر می رسد که عراق تنها کشور عربی نفت خیز با جمعیت بسیار جایگزین مصر به عنوان قدرتمندترین کشور عربی در جهان عرب گردد، اما در چهار سال گذشته، از سال ١٩٧٩ که صدام حسین زمام امور را به دست گرفت، به هرچه که دست زد به فاجعه انجامید. برنامه های عمرانی به گونه ای بد تنظیم شد و برای ساختمان فعلی جامعه عراق ازنظر تأسیسات آب رسانی و سدسازی اعتباراتی اختصاص داده شد، لیکن میزان تولیدات کشاورزی در همان سطح سابق باقی مانده، نظیر دیگر کشورهای نفت خیز، بخش اعظم درآمد نفتی عراق صرف طرح های غیرتولیدی و غیرضروری می گردید. دولت عراق ازجهت اینکه نتوانسته به این مطلب توجه داشته باشد که امضای یک قرارداد سنگین به معنی توسعه و عمران در درازمدت نیست و یا خرید یک تانک نو افزایش قدرت و راندمان نظامی را در بر ندارد، مورد انتقاد قرار گرفته است.»

این روزنامه در ادامه مقاله خود افزوده است: «اعتمادبه نفس بیش از حد عراق که ناشی از ثروت با ترکیبی از تشویق های غیرمستقیم امریکا و عربستان سعودی بود، این کشور را درجهت حمله به استان نفت خیز خوزستان ایران در ماه سپتامبر ١٩٨٠ ترغیب نمود. مشکلی که امروز صدام حسین با آن روبه رو است این است که جنگ نه تنها به شکست او انجامید، بلکه او را با مشکل روزافزون اقتصادی و تلاش درجهت تقلیل احساس خستگی مردم عراق از جنگ مواجه کرده است. این بدان معنا نیست که رژیم صدام به طور اجتناب ناپذیری یک شبه سقوط می کند. حزب بعث سال های متمادی وقت صرف اقدامات امنیتی برای جلوگیری از کودتای نظامی کرده است و تشکیلات وسیعی نیز برای سرکوبی هرنوع مخالفت به وجود آورده است. ... صدام در سال ١٩٧٩، اکثر مخالفانش را در میان اعضای حزب بعث اعدام کرد و این درحالی است که