عراق دست بزند. روزنامه دیلی میلی گازت که به حمایت از ایران مشهور است، نوشت این حمله هم زمان با جشن های یک هفته ای نوروز (سال نو در ایران)، صورت خواهد گرفت.

روزنامه مذکور افزود این حمله مقدمه ای بر پذیرفتن صلح با عراق ازسوی ایران خواهد بود. این روزنامه نوشت رهبران ایران تصمیم گرفته اند ٥٠ میلیارد دلار به عنوان غرامت جنگ از عراق دریافت کنند. گزارش های قبلی حاکی از آن است که ایران خواستار ٢٠٠ میلیارد غرامت است. به نوشته روزنامه میلی، ایران همچنین موافقت کرده است که عراق غرامت خود را به اقساط بپردازد. این روزنامه هیچ منبعی را برای گزارش خود ذکر نکرده است.»[١]

نشریه معتبر میدل ایست اکونومیک دایجست (چاپ لندن) در یک نگاه کلی، وضعیت اقتصادی و اجتماعی ایران را مثبت و رو به رشد ارزیابی کرد. میدل ایست اعتماد به نفس موجود در جو انقلابی ایران را از تأثیرگذارترین مؤلفه های این روند رو به رشد خواند. البته به نظر می رسد برداشت اولیه این مجله آن بوده که نظام جمهوری اسلامی ایران می بایست در چهار سال گذشته و به ویژه درپی حمله عراق از هم می پاشید.

میدل ایست در مقاله ای تحت عنوان "ایران خمینی نشانگر اعتمادبه نفس است" نوشته است: "عادی شدن فرایند لیبرالیزه کردن صحنه های اقتصادی و اجتماعی ایران، دولت ها و شرکت های غربی را به ارزیابی مجدد بازار ایران به نحو مطلوبی سوق می دهد. به هرحال، تمامی گفت وگو ها درمورد تبدیل شدن ایران به کشور جدید مترقی و پیشرفته منطقه باید منحصراً به کوتاه مدت محدود شود. آیت الله خمینی و مشاوران وی در تلاش برای تطبیق دادن عناصر به شدت بنیادگرای ایران با پیشرفت اقتصادی و اجتماعی مقرر، باید با دقت و ملاحظات بسیار عمل کنند و با خطرهای بسیاری روبه رو شوند. جمهوری اسلامی ایران که ظرف چهار سال گذشته غالباً مرده یا درحال مرگ انگاشته شده و تمامی امیدهای بسته به آن قطع شده بود، به طور فزاینده ای ازسوی بازرگانان و دولت های غربی امیدبخش ترین بازار درحال ترقی و پیشرفت سریع در خاورمیانه توصیف می شود. هرگونه درگیری در خیابان های تهران کاملاً برچیده شده است و به اندازه کافی تجار با سفارش هایی که انتظارات آنها را در سطح بالا نگاه می دارد، درحال بازگشت به ایران هستند. ... قراردادهایی که تا پایان سال جاری ایران؛ یعنی تا ٢٠ مارس ١٩٨٣، منعقد شده است به یک میلیارد و ٢٠٠ میلیون دلار بالغ می شود، لکن این فقط بخشی از سفارش های سازمان های دولتی و خصوصی است. ارقام مربوط به کل واردات که به دلیل جنگ خلیج [فارس] به عنوان یک راز استراتژیک مخفی نگه داشته می شوند، به میزان ١٠ تا ١٢ میلیارد دلار تخمین زده شده است و احتمالاً تا یک چهارم این مبلغ به صورت معاملات پایاپای صورت می گیرد؛ رقمی که درمورد آن اطلاعی در دست نیست، تجهیزات نظامی برای جبهه است. بسیاری از قراردادهای جدید برای نیروگاه های برق و تجهیزات مربوط به آن و

[١] همان، ص٢، آنکارا، خبرگزاری یونایتدپرس، ١/١/١٣٦٢، به نقل از روزنامه دیلی میلی گازت؛ و- خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارش های ویژه، شماره ٣، ٣/١/١٣٦٢، ص٢، آنکارا، خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٢/١/١٣٦٢، به نقل از نشریه دیلی میلی گازت.