روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٤٢٥ - روزشمار جنگ یکشنبه ٢٩ اسفند ١٣٦١ ٥ جمادی الثانی ١٤٠٣ ٢٠ مارس ١٩٨٣
مستمراً تغییر می کند و تاکتیک های ارتباطات کهنه شده و کارایی خود را از دست می دهد. بعضی از آنها برای دشمن شناخته می شوند یا دشمن با تمرکز نیروهایش یک نوع از ارتباطات را تحت کنترل نیز قرار می دهد. در چنین شرایطی باید با دینامیزم و تحرک و پیش بینی های لازم، شیوه های جدیدتری برای ارتباطات اتخاذ کرد. هر تاکتیک عمر مشخصی دارد و نمی توان از یک شیوه ثابت به طور مستمر استفاده کرد.
دینامیزم در ارتباطات را تا آنجا باید پیش برد که حتی برای قطع ارتباطات مقطعی نیز آمادگی داشت. داشتن آمادگی ذهنی برای برخورد با چنین تأملی کمک بسیار زیادی خواهد کرد و البته قبل از برقراری هرگونه تماس، لازم است از سلامتی طرف مقابل اطلاع حاصل گردد و آنگاه ارتباط را برقرار نمود.»
در ادامه این برنامه با توضیح اینکه چگونه می توان از سلامتی و علامت خطر مطمئن شد، مثال هایی بیان و اضافه می شود: «هر سیستمی که بتواند در حداقل زمان سلامتی یا خطرهای یک قسمت را به کل سیستم اطلاع دهد از ارتباطات پیچیده تر و تکامل یافته تری برخوردار است.»
این برنامه سپس با نام بردن اشکال مختلف ارتباط اعم از فرار، ارتباط تلفنی، سرپل تلفنی، جایگاه مشترک و ارتباط مکاتبه ای، به توضیح مفصل آنها پرداخته و همین طور درمورد قرار و مکان، قرار و زمان، قرار و نوع حضور در مکان و عادی سازی ظاهر و رعایت تمام نکات ایمنی و همچنین وضوح و بدون مشکل بودن مکان قرار و انواع ارتباط توضیحات جامعی می دهد.[١]
١
حاکم شرع دادگاه های انقلاب اسلامی اصفهان در گفت وگو با خبرگزاری جمهوری اسلامی در جمع بندی عملکرد نیروهای خودی علیه گروه های مسلح غیرقانونی در این استان گفت: در طول سال ١٣٦١، ٦٤٥ نفر از اعضای گروه های محارب در استان های اصفهان و چهارمحال و بختیاری دستگیر شده اند. وی اضافه کرد: در این مدت، کل تشکیلات سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر، ٦٧ عضو سازمان چریک های فدایی خلق (شاخه اقلیت)، ٤٧ نفر از اعضای اتحادیه کمونیست های ایران و کل تشکیلات سازمان کمونیستی سهند شناسایی و دستگیر شده اند و می توان گفت گروه های ضدانقلاب تمام تشکیلات خود را در این استان از دست داده اند.[٢]
[١] خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران، نشریه گزارش های ویژه، شماره١، ١/١/١٣٦٢، صص ٩ تا ١٥، رادیو بغداد، ٢٩/١٢/١٣٦١.
[٢] سند شماره ٨٩٤٦١ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، ص١٠.