علاوه بر این استعداد، حدود ٢٠ گردان توپخانه و ٩ آتشبار تحت امر قرارگاه های نجف و کربلا و لشکر١٦ زرهی قزوین به همراه توپخانه قرارگاه خاتم الانبیا(ص)، مأموریت پشتیبانی آتش در عملیات را برعهده داشتند و ٦٠ هزار گلوله برای هشت روز اول عملیات آماده شد که با مهمات قبضه های ادوات و احتیاط بالغ بر ٨٠ هزار گلوله می شد. گفتنی است حجم آتش این عملیات سه برابر آتشی بود که در عملیات محرم به کار گرفته شد.

براساس مانور طراحی شده در ساعت ٢٣:١٠ مورخ ٢١ فروردین ١٣٦٢، نیروهای دو قرارگاه کربلا و نجف در منطقه ای به عرض ٤٠ کیلومتر از سه راهی زیبدات در شمال، تا رودخانه دویرج در غرب و پاسگاه پیچ انگیزه در جنوب، عملیات والفجر١ را آغاز کردند.

در محور قرارگاه کربلا، نیروها در دو جناح چپ و راست پس از شکستن خط در عمق منطقه دشمن پیشروی کردند، اما چون محور وسط پاک سازی نشده بود و نیروها از جناحین تهدید می شدند، با آغاز روشنایی هوا به آنها دستور عقب نشینی داده شد.

در محور قرارگاه نجف، چند ارتفاع مهم منطقه تصرف شد و نیروها به بخشی از اهداف مرحله اول عملیات دست یافتند، در جنوب خط حد قرارگاه نجف، تیپ١٠ سیدالشهدا با محاصره کامل نیروهای دشمن عده زیادی از آنها را در محدوده پیچ انگیزه منهدم کرد و تعدادی را نیز به اسارت درآورد. در سایر قسمت ها نیز ارتفاعات ١٣٥، ١٤٦، ١٤٣، ١٤٢، ١٤٠ و بخشی از ارتفاع١١٢ به تصرف نیروهای خودی درآمد.

مهم ترین اقدامات نیروهای خودی در روز اول عملیات، در محدوده قرارگاه کربلا - که در تصرف اهداف شب قبل ناکام بود - تثبیت خط اول قبل از عملیات و در محدوده قرارگاه نجف، حفظ مناطق تصرف شده، احداث دو جاده تدارکاتی به ارتفاعات ١٤٦ و ١١٢، تحکیم و تکمیل خط پدافندی مقابل نیروها و حفظ آمادگی برای ادامه عملیات بود.

با تاریک شدن هوا به برخی یگان های تحت امر قرارگاه نجف مأموریت داده شد عملیات را تا ارتفاع١٦٥ (که مشرف بر شیار و پاسگاه بجلیه بود) ادامه داده و به توسعه مناطق تصرف شده در شب قبل بپردازند. از مجموع تلاش های قرارگاه نجف، عملیات در محدوده قرارگاه نجف١ موفقیت آمیز بود و نیروهای این قرارگاه عملیاتی فرعی توانستند از ساعت ٤:٣٠ صبح تا قبل از روشنایی هوا، ارتفاع١٦٥ را تصرف کنند.