پس از روشن شدن هوا و در طول روز دوم، دشمن برای بازپس گیری این ارتفاع درمجموع ٦ پاتک سنگین همراه با آتش شدید اجرا کرد و بدین ترتیب در روز دوم، ارتفاع١٦٥، دو بار بین نیروهای خودی و دشمن دست به دست شد.

در روز دوم، در سایر محورهای قرارگاه نجف خطوط دفاعی نیروهای خودی مستحکم شد.

در شب سوم، به دلیل آماده نبودن یگان ها و ضرورت بحث بیشتر درمورد ادامه عملیات، اقدامی جدی صورت نگرفت؛ بخشی از نیروهای خودی (گردان نصرالله از تیپ١٨ جوادالائمه) مجدداً در ارتفاع١٦٥ اقدام به پیشروی کردند، اما پس از کمی پیشروی براثر آتش شدید دشمن ناگزیر به عقب برگشتند. گردان حر نیز با پشتیبانی گردان حضرت قاسم (از تیپ١٠) به نیروهای دشمن در ارتفاع١١٢ حمله کرد و توانست بخش زیادی از نیروها و امکانات دشمن را در این منطقه منهدم کند.

در روز سوم عملیات، نیروهای دشمن با دراختیارداشتن ارتفاع١٦٥ و اجرای آتش شدید و استفاده از بالگرد مجدداً پاتک های خود را از سر گرفتند. نیروهای خودی نیز در طول این روز مقاومت چشمگیری داشتند.

در شب چهارم، براساس مباحث صورت گرفته در روز سوم، مقرر شد قرارگاه نجف با استفاده از نیروهای ١٠ گردان تازه نفس خود مجدداً تلاشی را برای تصرف ارتفاع١٦٥ انجام دهد، اما چون دشمن به مسیر اصلی عملیات نیروهای خودی کاملاً هشیار شده بود به مقابله با حمله رزمندگان پرداخت و تلاش قرارگاه نجف به نتیجه نرسید.

عراق پس از ناکامی نیروهای خودی در تصرف اهداف و عقب آمدن آنها، کل منطقه عملیاتی و به ویژه محدوده قرارگاه نجف را زیر آتش توپخانه گرفت و با بهره گیری از تحرکات واحدهای پیاده روی ارتفاعات ١٤٢، ١٤٣ و ١٤٦ مستقر شد.

نیروهای عراقی در طول روز پنجم نیز با استفاده از حدود ١٥٠ دستگاه تانک و ٤ بالگرد پاتک های متعددی را در محدوده تیپ سیدالشهدا (در منطقه پیچ انگیزه) اجرا کردند، بااین حال نتوانستند در مواضع نجف٤ (تیپ سیدالشهدا و تیپ٣٧ زرهی شیراز) نفوذ کنند و حتی در یکی از این پاتک ها ١٧ تانک و یک بالگرد خود را از دست داده و حدود ٤٠ فروند از تانک هایشان را نیز در شیارهای منطقه به جا گذاشتند.

درگیری ها در روزهای پنجم و ششم عملیات همچنان ادامه داشت؛ فرماندهان در مباحث خود باتوجه به کافی نبودن نیروهای باقیمانده، هوشیاری کامل و آتش پرحجم دشمن، نداشتن جاده تدارکاتی مناسب و امکان پذیر نبودن دستیابی به اهداف، برای ادامه عملیات به نتیجه نرسیدند. سرانجام با مشورت فرماندهان سپاه و ارتش در جلسه ساعت ٢٢ روز ٢٦ فروردین ١٣٦٢، درمورد عقب آوردن نیروها از مناطق تصرف شده و تشکیل یک خط پدافندی مستحکم در مواضع مناسب اجماع حاصل شد.