بایستی فرامین امام را جدی تلقی کرد و تفسیر شخصیت های طراز اول رژیم و به خصوص بانفوذترین آنها؛ یعنی آیت الله رفسنجانی رهبر حزب جمهوری اسلامی، همچنان نشان می دهد که این فرمان به منزله تفسیر و جهت گیری عمومی و کلی رژیم می باشد. دستگیری رهبران حزب توده نیز در این چارچوب قرار دارد. ٤٨ ساعت بعد از این دستگیری ها، آیت الله خمینی اظهار داشت که هم اکنون بایستی به فعالیت های گروه هایی که از مشکل ترین لحظات انقلاب فقط بهره برداری و سوءاستفاده می کردند، پایان داد.

فیگارو در توضیح سیاست های خارجی فرانسه در قبال جمهوری اسلامی ایران می نویسد: بعد از فرار بنی صدر و رجوی، در سیاست قبلی فرانسه که حفظ توازن بوده، شکاف ایجاد شد. ایران اعلام کرد که خواهان استرداد آنها است و فرانسه باکمال تعجب با فراخواندن فرانسویان داخل ایران و تقریباً تمام پرسنل سفارت، به این درخواست پاسخ می دهد. بدون هیچ گونه شکی ماجراهای گروگان های امریکایی در تصمیم گیری های دولت نقش داشته است. فیگارو ادامه می دهد: آیا می توان چنین تصور نمود که دولت فرانسه، رژیم ایران را رژیم سست پنداشته بود و می خواست که وضعیت خود را دررابطه با سقوط احتمالی رژیم ایران و روی کارآمدن یک قدرت جدید که در آن نیروهای مترقی و احزاب چپ ارجحیت داشته باشند، معین نماید. بدین ترتیب، دولت فرانسه خود را در یک سری وقایع متعهد می سازد که شاید پایان آن را نمی دیده است. ایران از آن به بعد، فرانسه را دشمن خویش و تقریباً هم ردیف امریکا محسوب نمود و به هرحال پاریس دیگر مخاطب اقتصادی و سیاسی تهران نبود.

مذاکرات فرانسه - عراق انجام گرفته و بیش ازپیش این مذاکرات به عنوان یک عنصر تعیین کننده در روابط فرانسه و اعراب ظاهر می شود؛ به خصوص که این مذاکرات مثل آنچه که درمورد امریکا وجود داشت، اثرات روابط خوب فرانسه و اسرائیل را جبران نماید و تعهد فرانسه نسبت به عراق تا به آنجا بوده است که قادر شده این قضاوت خطرناک را به وزیر امور خارجه فرانسه نسبت دهد که: روابط خوب فرانسه و اعراب بیش از آنچه که به مواضع ما بر سر مسئله فلسطین بستگی داشته [باشد]، به حمایت فرانسه از عراق بستگی دارد.»[١]

رادیو مسکو امروز در تفسیری ضمن اعتراض به بازداشت سران حزب توده در ایران و درخشان خواندن کارنامه ٤١ ساله سیاسی این حزب، هرگونه وابستگی و ارتباط حزب توده با اتحاد شوروی را انکار کرد. این رادیو همچنین با یادآوری همکاری های شوروی با ایران بعد از انقلاب مدعی شد که شوروی این اقدامات را بی هیچ چشمداشتی انجام داده است. این درحالی است که در این تفسیر به علت حمایت دولت شوروی از حزب توده و همچنین کمک های فراوان نظامی شوروی به عراق هیچ اشاره ای نشده است. در بخش هایی از گزارش این رادیو آمده است:

[١] خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارش های ویژه، شماره ٣٣٨، ٢/١٢/١٣٦١، صص ٦ و ٧، پاریس، خبرگزاری جمهوری اسلامی، ١/١٢/١٣٦١، به نقل از روزنامه فیگارو، ٢٨/١١/١٣٦١.