اصرارنداشتن نیروهای ایرانی به ادامه عملیات سبب شد به مرور از حجم آتش طرفین کاسته شود. بدین ترتیب با گذشت پنج شبانه روز از آغاز عملیات والفجر١، به دلایلی که به برخی از آنها اشاره شد، این عملیات به اهداف پیش بینی شده در طرح مانور دست نیافت.

در این عملیات، ٩٨ دستگاه تانک و ٥ فروند بالگرد عراقی منهدم شد؛ ٨٥٠ نفر از نیروهای دشمن کشته یا مجروح شدند؛ ٣٥ نفر به اسارت درآمدند؛ ٣ واحد ٥٥٠ نفری جیش الشعبی، ٣ گردان کماندویی، ١٣ تیپ پیاده مکانیزه و ٤ گردان مکانیزه عراق نیز منهدم گردیدند.

٢. گلوله باران، بمباران و حمله موشکی به شهرهای ایران

در طول این دوره نیز همچون دوره قبل (کتاب ٢٣ روزشمار) عراق تقریباً هر روز شهرهای مرزی آبادان و خرمشهر را هدف حملات توپخانه ای خود قرار می داد. در این مقطع شهرهای مهران و قصرشیرین بارها هدف گلوله های توپخانه های دوربرد عراق قرار گرفتند و شهرهای دهلران و ایلام نیز به دفعات بمباران شدند؛ افزون براین عراق شهر دزفول را هم با ٣ موشک هدف قرار داد.

در این دو ماه، شهرهای مختلف ایران ٤٥ بار آماج گلوله باران ارتش عراق قرار گرفت که براثر آن، بیش از ١٠٠ منزل و مغازه آسیب دید یا ویران شد. همچنین بخش هایی از ساختمان ها و تأسیسات شهری همچون گمرک، پالایشگاه، اسکله، چاه های نفتی، ایستگاه راه آهن، بیمارستان ها، مساجد و... آتش گرفت یا تخریب شد و براثر این حملات ٢٧٧ تن شهید یا زخمی شدند.

دوسوم حملات توپخانه های عراقی به شهرهای ایران، مربوط به آبادان بود به طوری که این شهر ٣٣ بار آماج گلوله های دشمن قرار گرفت و ٧١ تن از ساکنان آن شهید یا زخمی شده و خسارت های فراوانی به شهر وارد شد. در میان شهرهایی که هدف حملات هوایی، موشکی یا توپخانه ای عراق قرار گرفتند، ازنظر میزان تلفات، دزفول وضعیت استثنایی داشت، زیرا این شهر یک بار در ٣١ فروردین ١٣٦٢، هدف ٣ موشک دوربرد عراقی قرار گرفت، بااین حال، ٢٣ تن از اهالی آن شهید و ١٠٥ تن نیز زخمی شدند.

شهر سرپل ذهاب نیز در مقایسه با سایر شهرهایی که از حملات توپخانه ای دشمن آسیب دیده بودند، وضعیت ویژه ای داشت؛ زیرا پس از اجرای عملیات بیت المقدس و عقب نشینی نیروهای عراقی از برخی مناطق ازجمله قصرشیرین، خطر اشغال شدن سرپل ذهاب، که در غرب آن شهر قرار داشت، رفع شد و آرامش نسبی به شهر بازگشت تاحدی که برخی مردم که به اجبار این شهر را ترک کرده بودند مجدداً به آنجا بازگشتند و گروه هایی از جهاد سازندگی نیز مأمور نوسازی و بازسازی شهر و آبادی های اطراف آن شدند، ولی از اوایل فروردین ماه - که عراق این شهر را هدف گلوله های توپخانه دوربرد و کاتیوشا قرار داد - بار دیگر سرپل ذهاب خالی از سکنه شد و فعالیت های بازسازی آن نیز متوقف گردید.