كالتنزيه: يكى از نكات اعتراض تنزيه است يعنى پاك و منزّه بودن مانند «وَ يَجْعَلُونَ لِلَّهِ الْبَناتِ» شاهد بر «سبحان» است كه درواقع كلام است و جمله زيرا تقديرش «اسبّح اللّه تسبيحا» است بمعنى «انزّه اللّه تنزيها» كه بين دو جمله‌ «وَ يَجْعَلُونَ لِلَّهِ الْبَناتِ» و «لَهُمْ ما يَشْتَهُونَ» قرار گرفته و ايندو جمله بوسيله واو عاطفه بهم متصل‌اند. يعنى آنان براى خداوند دختران را قرار ميدهند و براى خودشان آنچه ميل دارند. خداوند از اين امر منزّه است.

و الدعاء فى قوله: گاهى نكته اعتراض دعاء براى مخاطب است مانند جمله «دور از تو» كه دعاء است براى مخاطب. در اين شعر:

مشتاقى و مهجورى «دور از تو» چنانم كرد

كز دست بخواهد شد پايان شكيبائى‌

و مانند جمله «آنكه خدا يارش باد» در اين شعر:

پير دردى‌كش ما آنكه خدا يارش باد

گفت هرگز منشين در بر بيهوده گذار

و مانند جمله «و بلّغت‌ها» در شعر «ان الثمانين و ...» كه بين اسم انّ و خبر آن واسطه شده، واو آنرا بنام واو اعتراضيه ناميده‌اند يعنى: بدرستى كه هشتاد سالگى «خدا كند برسى به آن» بتحقيق كه باحتياج واداشته گوش مرا بكسى كه اعاده كند سخن را بگوش من. مرتبه ديگر شاعر «عوف بن محلم شيبانى» است دعاء را براى «عبد اللّه بن طاهر ذو اليمينين» كه از شعراء آن زمان بوده گفته در وقتى كه عبد اللّه از شاعر احوالپرسى كرده و او نشنيده و بعد كه ديگرى با صداى بلند باو گفته، بعنوان معذرت اين شعر را آورده است.

و التنبه: گاهى نكته اعتراض تنبيه و آگهى دادن بمخاطب است مانند