شبّه ذكر بحث: بحث تذنيب از دو جهت مناسب با بحث فصل و وصل است: ١- از جهت واو زيرا واو حاليّه كه اينك از آن بحث ميشود در اصل عاطفه بوده قدرت و قوت پيدا كرده و بنام واو حاليّه ناميده شده. ٢- جمله حاليّه گاهى با واو است و گاهى بدون واو.

چنانكه باب فصل و وصل نيز اينطور است. وصل جمله‌اى است كه با واو آمده و فصل جمله‌اى است كه بدون واو ميآيد.

[مباحث جمله حاليّه‌]

اصل الحالّ المنتقله: حالّ منتقله در برابر حال مؤكّده است. حالّ مؤكّده آن است كه مضمون ماقبل خود را تأكيد نمايد. مانند هذا ابوك عطوفا. و حالّ منتقله دلالت بر انتقال و تغيير صاحب حال دارد مانند جائنى زيد راكبا. ضمنا اصل در كلام مصنف را شارح بمعنى‌