٢- وسطى بمعنى عدلى و فضلى. مانند اوسط بمعنى اعدل و افضل. و وسط بمعنى عدل و فضل زيرا هرچه حد وسط باشد داراى اعتدال است. و منظور از وسطى در آيه نماز عصر است كه بين دو نماز روز و دو نماز شب قرار گرفته. شارح اين دو معنى را با عبارت «الوسطى من الصلوات او الفضلى» آورده.

[تكرير]

و اما بالتكرير: گاهى اطناب بوسيله تكرار است. ولى تكرار بايد داراى نكته‌اى باشد تا تطويل نشود. و اين نكته بيشتر تأكيد است مانند:

اى بر تن من نهاده بارى غم تو

وى در دل من نهاده نارى غم تو

گفتى كه مگر غم منت چونين كرد

آرى غم تو، غم تو، آرى غم تو

و مانند:

اگر روزى دهى ور جان ستانى‌

تو دانى هرچه خواهى كن تو دانى‌

و مانند «كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ» كلّا براى ردع است.

يعنى زجر از فرورفتن در دنيا و ضمنا معنى تنبيه دارد. «سَوْفَ تَعْلَمُونَ» معنى انذار و تخويف دارد. يعنى آنگاه كه هول و ترس محشر را به‌بينيد خواهيد فهميد كه تا چه اندازه در خطا و اشتباه بوديد. تأكيد اين معنى ردع و انذار را نيز تأكيد مينمايد. بعلاوه لفظ «ثم» ميفهماند كه انذار دوم از اول بيشتر است زيرا «ثم» براى تراخى در زمان است. و در آيه بعد مرتبه و مقام، نازل منزله تراخى در زمان شده و «ثم»