درهرحال، از دوره اول تدريس استاد نوار يا نوشته‌اى در دست نيست ولى نوارهاى دوره‌هاى بعد موجود است. اين نوارها بعدها پياده گرديد و در دسترس طلاب علاقمند قرار گرفت ولى نظر به سبك گفتارى آن نياز به ويرايش داشت. حسن ظن استاد به نگارنده- كه چندين سال از رهنمودها و الطاف ايشان برخوردار بوده افتخار تلمّذ در محضر ايشان و استفاده از درسهاى آموزش فلسفه، نهايه، اسفار، برهان شفا، الهيات شفا و معارف قرآن را داشته‌ام- موجب شد كه اين امر را به اين حقير واگذارند. پس از مشورت با ايشان، به اين نتيجه رسيديم كه صرف ويرايش صورى يا زبانى كافى نيست و لازم است كه در تدوين نوارها به صورت كتاب سه اصل زير مراعات شود:

١- تبويب و دسته‌بندى مطالب: واضح است كه در گفتار تمام همّ گوينده اين است كه مطلب به نحو روشن و دقيق تقرير شود. لهذا مدرس در هنگام تدريس توجهى به تبويب مطالب ندارد. همه مطالب يك فصل سلسله‌وار و بدون عنوان بيان مى‌شود ولى در هنگام نوشتن بايد تمام توضيحاتى كه درباره مطالب يك فصل داده شده دسته‌بندى شود و براى هر قسمت عنوان مناسب انتخاب شود.

٢- اضافه كردن توضيحات لازم: در هر كلاسى بسط مطالب و شرح و تفصيل آنها بستگى به سطح معلومات مستمعين دارد. اگر مستمعين از معلومات كافى برخوردار باشند، طبعا مدرس توضيح كمترى خواهد داد. ممكن است مدرس به اتكاى معلومات مستمعين از ارائه مقدمات لازم براى تشريح صورت مسئله يا جدا كردن مقدمات استدلال و يا از اثبات برخى از آنها خوددارى ورزد، چه در غير اين صورت تدريس موجب كسالت و خستگى متعلمين مى‌گردد.

از قضا، طلّابى كه در درس استاد شركت داشتند قبلا دو كتاب بدايه الحكمه و فلسفتنا را نزد اساتيد ديگر و مواد درسى كتاب دروس فلسفه را- كه در آن ايام هنوز به رشته تحرير در نيامده بود- نزد خود استاد فراگرفته بودند. بنابراين، هم با مسائل فلسفه و انواع استدلالهاى آن و هم با مذاق استاد و روش تدريس و نقدها و موشكافيهاى ايشان آشنايى كافى داشتند.

اقتضاى اين آشنايى آن بود كه در مواردى كه لازم نيست كمتر توضيح داده شود و حتى گاهى‌