تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥١ - راست قامتان جاده توحيد

در آيه بعد پيامبر ص را مخاطب ساخته مى‌افزايد:" بگو او كسى است كه شما را آفريد، و براى شما چشم و گوش و قلب قرار داد، اما كمتر سپاسگزارى مى‌كنيد" (قُلْ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ قَلِيلًا ما تَشْكُرُونَ‌).

خداوند، هم وسيله مشاهده و تجربه را در اختيار شما قرار داد (چشم) و هم وسيله آگاهى بر نتيجه افكار ديگران (گوش) و هم وسيله انديشيدن در علوم عقلى (قلب) را، خلاصه تمام ابزار لازم براى آگاهى به علوم عقلى و نقلى را در اختيار شما گذارده است، اما كمتر كسى سپاس اينهمه نعمتهاى بزرگ را بجا مى‌آورد، زيرا شكر نعمت آن است كه هر نعمتى را در مسير هدفى كه به خاطر آن آفريده شده است به كار گرفته شود، آيا همه از چشم و گوش و عقل به درستى در اين راه استفاده مى‌كنند؟!

در حقيقت آيه نخست،" مسير" را مشخص مى‌كند، و آيه دوم" ابزار و وسائل كار" را، و اين آيه" هدف و مقصد" را، يعنى در راه راست و صراط مستقيم ايمان اسلام گام برداريد، و از تمام ابزار شناخت بهره گيريد، و به سوى زندگى جاويدان حركت كنيد.

قابل توجه اينكه در آيه قبل، تعبير به" أنشأكم" شده، و در اين آيه به" ذرأكم"، ممكن است تفاوت اين دو تعبير در اين باشد كه جمله اول اشاره‌