تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٩ - ٢- روح توكل

به حل هر مشكلى دارد.

كسى كه داراى روح توكل است، هرگز ياس و نوميدى را به خود راه نمى‌دهد، در برابر مشكلات احساس ضعف و زبونى نمى‌كند، در برابر حوادث سخت، مقاوم است، و همين فرهنگ و عقيده چنان قدرت روانى به او ميدهد كه مى‌تواند بر مشكلات پيروز شود، و از سوى ديگر امدادهاى غيبى كه به متوكلان نويد داده شده است به يارى او مى‌آيد، و او را شكست و ناتوانى رهايى مى‌بخشد.

در حديثى از پيامبر گرامى اسلام ص آمده است كه فرمود: از پيك وحى خدا، جبرئيل، پرسيدم: توكل چيست؟ گفت:

العلم بان المخلوق لا يضر و لا ينفع، و لا يعطى و لا يمنع، و استعمال الياس من الخلق، فاذا كان العبد كذلك لم يعمل لاحد سوى اللَّه، و لم يرج و لم يخف سوى اللَّه، و لم يطمع فى احد سوى اللَّه فهذا هو التوكل.

:" حقيقت توكل اين است كه انسان بداند: مخلوق، نه زيان مى‌رساند، و نه نفع، و نه عطا مى‌كند و نه منع، چشم اميد از خلق برداشتن (و به خالق دوختن) هنگامى كه چنين شود، انسان جز براى خدا كار نمى‌كند، به غير او اميد ندارد، از غير او نمى‌ترسد، و دل به كسى جز او نمى‌بندد، اين روح توكل است" [١]" توكل" با اين محتواى عميق، شخصيت تازه‌اى به انسان مى‌بخشد، و در تمام اعمال او اثر مى‌گذارد، لذا در حديثى مى‌خوانيم كه پيغمبر اكرم ص در شب معراج از پيشگاه خداوند سؤال كرد: پروردگارا!

اى الاعمال افضل‌

" چه عملى از همه اعمال برتر است".

خداوند متعال فرمود

ليس شى‌ء عندى افضل من التوكل على و الرضا

[١]" بحار الانوار" جلد ٦٩ صفحه ٣٧٣ حديث ١٩.