تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٤ - ١- فضيلت ديگرى از فضائل على (ع)

كه آن را وسيله‌اى براى يادآورى شما قرار دهيم" (لِنَجْعَلَها لَكُمْ تَذْكِرَةً).

" و گوشهاى شنوا آن را در خود نگهدارى كند" (وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ).

هرگز نمى‌خواستيم از آنها انتقام بگيريم، بلكه هدف تربيت انسانها و هدايت آنها در مسير كمال، و ارائه طريق، و ايصال به مطلوب بوده است.

" تعيها" از ماده" وعى" (بر وزن سعى) آن گونه كه" راغب" در" مفردات" و" ابن منظور" در" لسان العرب" گفته‌اند: در اصل به معنى نگهدارى چيزى در قلب است، سپس به هر ظرفى" وعاء" گفته شده، چون چيزى را در خود نگه مى‌دارد، و در آيه مورد بحث اين صفت براى" گوشها" ذكر شده است، گوشهايى كه حقايق را مى‌شنوند و در خود نگه مى‌دارند.

يا به تعبير ديگر گاه انسان سخنى را مى‌شنود، و فورا آن را از گوش بيرون مى‌افكند همانطور كه در تعبيرات عاميانه مى‌گوئيم: از اين گوش شنيد و از گوش ديگر بيرون كرد، ولى گاه روى آن انديشه مى‌كند و در دل جاى مى‌دهد، و آن را چراغ راه زندگى خود مى‌شمرد. اين چيزى است كه از آن تعبير به" وعى" مى‌شود.

نكته‌ها:

١- فضيلت ديگرى از فضائل على (ع).

در بسيارى از كتب معروف اسلامى اعم از تفسير و حديث آمده است كه‌