تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٧ - تفسير هيچ نقصى در جهان هستى نمىبينى

به اين معنى كه انسانها را به ميدان عمل مى‌كشد تا ورزيده و آزموده و پاك و پاكيزه شوند. و لايق قرب خدا گردند [١] قابل توجه اينكه هدف" آزمايش حسن" عمل معرفى كرده، نه كثرت عمل، و اين دليل بر اين است كه اسلام به" كيفيت" اهميت مى‌دهد نه به" كميت" مهم آن است كه عمل خالصانه و براى خدا مفيد و جامع باشد، هر چند از نظر كميت كم باشد.

لذا در اينكه منظور از" أَحْسَنُ عَمَلًا" چيست در بعضى از روايات اسلامى از پيغمبر گرامى اسلام ص نقل شده كه فرمود:

اتمكم عقلا، و اشدكم للَّه خوفا، و احسنكم فيما امر اللَّه به و نهى عنه نظرا، و ان كان اقلكم تطوعا!

تفسير نمونه ؛ ج‌٢٤ ؛ ص٣١٧

منظور اين است كه كداميك از شما عقل و خرد كاملتر، و خداترسى بيشتر، و آگاهى فزونتر بر اوامر و نواهى الهى داريد، هر چند اعمال مستحبتان كمتر بوده باشد" [٢] بديهى است عقل كامل عمل را پاكتر و نيت را خالصتر و پاداش را بيشتر مى‌كند.

و در حديثى از امام صادق ع مى‌خوانيم:

ليس يعنى اكثر عملا، و لكن اصوبكم عملا، و انما الاصابة خشية اللَّه و النية الصادقة، ثم قال الإبقاء على العمل حتى يخلص. اشد من العمل، و العمل الخالص الصالح الذى لا تريد ان يحمدك عليه احد الا اللَّه عز و جل:

" منظور اين نيست كداميك بيشتر عمل مى‌كنيد، بلكه منظور اين است كداميك صحيحتر عمل مى‌كنيد، و عمل صحيح آن است كه توأم با خداپرستى‌

[١] شرح بيشتر در باره آزمايشهاى الهى را در جلد ١ تفسير نمونه ذيل آيه ١٥٥ سوره بقره مطالعه فرمائيد.

[٢] تفسير" مجمع البيان" جلد ١٠ صفحه ٣٢٢.