تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٣ - تفسير در تقاضاى مجازات عجله مكن

سؤال ديگر اينكه: در آيه ١٤٢ صافات آمده است: فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَ هُوَ مُلِيمٌ‌:" ماهى عظيمى او را بلعيد در حالى كه درخور ملامت بود" ولى از آيه مورد بحث استفاده مى‌شود كه مذمت و ملامتى بر او نبود.

پاسخ اين سؤال نيز با توجه به يك نكته روشن مى‌شود و آن اينكه اين ملامت مربوط به زمانى است كه تازه در شكم ماهى قرار گرفته بود ولى رفع مذمت مربوط به زمانى است كه توبه كرد و خدا توبه او را پذيرفت، و از شكم ماهى رهايى يافت.

و به دنبال آن ماموريت هدايت قومش را مجددا بر عهده او گذارد، و او به سراغ آنها آمد، و همگى ايمان آوردند، و خداوند تا مدت زيادى آنان را از مواهب زندگى بهره‌مند ساخت.

شرح ماجراى" يونس" و قومش، و همچنين مسائل ديگرى در ارتباط با ترك اولاى او و قرار گرفتنش در شكم ماهى، و سؤالات مختلفى را كه در اين زمينه مطرح است مشروحا در جلد ١٩ صفحه ١٥٢ تا ١٦٨ (ذيل آيات ١٣٩ تا ١٤٨ سوره صافات) و همچنين در جلد ١٣ صفحه ٤٨٤ تا ٤٨٩ (ذيل آيه ٨٧ و ٨٨ سوره انبياء) آورده‌ايم.