تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥١ - تفسير سرچشمه نفاق و نشانههاى منافقان!

الْكُفْرِ:" آنها به خدا سوگند ياد مى‌كنند كه (سخنان زننده در غياب پيامبر) نگفته‌اند، در حالى كه قطعا سخنان كفرآميز گفته‌اند".

مفسران براى جمله" فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ‌"، دو معنى ذكر كرده‌اند:

نخست اعراض از راه خدا و ديگر بازداشتن ديگران از اين راه، گرچه جمع ميان هر دو معنى در آيه مورد بحث امكان پذير است، ولى با توجه به توسل آنها به سوگندهاى دروغ، معنى دوم، مناسبتر به نظر مى‌رسد، چرا كه هدف از اين سوگندها، اغفال ديگران است.

يك جا" مسجد ضرار" بر پا مى‌كنند، و هنگامى كه از آنها سؤال مى‌شد هدفتان چيست؟ سوگند ياد مى‌كنند كه جز هدف خير ندارند! (توبه- ١٠٧).

در جاى ديگر براى شركت در جنگهايى كه فاصله آن نزديك و احتمال غنائم در آن زياد است اظهار آمادگى مى‌كنند ولى براى شركت در ميدان" تبوك" كه پر از مشكلات است هزار عذر و بهانه مى‌آورند و سوگند ياد مى‌كنند كه اگر توانايى مى‌داشتيم همراه شما حركت مى‌كرديم! (توبه- ٤٢).

آنها نه فقط براى مردم سوگند دروغين ياد مى‌كنند بلكه همانگونه كه در آيه ١٨ سوره مجادله آمده در عرصه محشر نيز در پيشگاه خداوند متوسل به سوگند دروغ مى‌شوند! و اين نشان مى‌دهد كه اين عمل جزء بافت وجودشان شده است كه حتى در عرصه محشر و در پيشگاه خدا نيز دست‌بردار نيستند!.