تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٣ - تفسير آيا خالق جهان، از اسرار جهان آگاه نيست؟

مغفرت و پاداش عظيمى دارند" (إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ كَبِيرٌ).

تعبير به" غيب" در اينجا ممكن است اشاره به معرفت خداى ناديده، و يا معاد ناديده، و يا همه اينها بوده باشد.

اين احتمال نيز در تفسير آيه داده شده است كه اشاره به ترس از خداوند در مورد معاصى پنهانى باشد، چرا كه اگر انسان معصيت پنهان نكند به طريق اولى معصيت آشكار نخواهد كرد، و يا اين تعبير اشاره به مقام خلوص نيت در پرهيز از گناهان، و انجام اوامر الهى مى‌باشد، زيرا عمل پنهانى از ريا دورتر است.

جمع ميان اين تفسيرها نيز مانعى ندارد.

تعبير به" مغفرة" به صورت" نكره" و همچنين" أَجْرٌ كَبِيرٌ" اشاره به عظمت و اهميت آن است، يعنى آن چنان اين مغفرت و اجر و پاداش عظيم است كه براى همه ناشناخته خواهد بود.

بعضى از مفسران شان نزولى براى اين آيه از" ابن عباس" نقل كرده‌اند كه جمعى از كفار يا منافقان پشت سر پيامبر خدا ص سخنان ناروايى مى‌گفتند و جبرئيل به پيامبر ص خبر مى‌داد، بعضى از آنها به يكديگر گفتند:

أَسِرُّوا قَوْلَكُمْ‌:" سخنان خود را پنهانى بگوئيد تا خداى محمد نشنود"! آيه فوق نازل شد و گفت: چه آشكار بگوئيد و چه پنهان خدا از آن آگاه است‌ [١]

[١]" فخر رازى" جلد ٣ صفحه ٦٦ و" روح البيان" جلد ١٠ صفحه ٨٦ ذيل آيات مورد بحث.