تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١١ - تفسير ١- بازپرسى كامل

و در آخرين مرحله از اين بازپرسى عجيب مى‌فرمايد:" يا اينكه آنها معبودانى دارند كه نزد خداوند براى آنان شفاعت و حمايت مى‌كنند، اگر راست مى‌گويند آنها را بياورند و معرفى كنند"! (أَمْ لَهُمْ شُرَكاءُ فَلْيَأْتُوا بِشُرَكائِهِمْ إِنْ كانُوا صادِقِينَ‌).

آيا آنها كمترين دليلى دارند بر اينكه بتها اين جمادات كم ارزش و بى‌شعور و شريك خدا و شفيع درگاه اويند؟

بعضى از مفسران" شركاء" را در اينجا به معنى" شهداء" (گواهان) گرفته‌اند.

به اين ترتيب در يك جمع‌بندى از مجموع آيات فوق مى‌توان چنين نتيجه گرفت كه آنها براى اثبات مدعاى خود كه همرديف مؤمنان، بلكه از آنها برترند، بايد به يكى از چهار وسيله متشبث شوند: يا دليلى از عقل، يا كتابى از كتب آسمانى، يا عهد و پيمانى از خداوند، و يا شفاعت شفيعان و گواهى گواهان، و چون پاسخ همه اين سؤالات منفى است بنا بر اين ادعاى مزبور به كلى بى‌اساس و بى‌ارزش است.