تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٤ - اموال و فرزندان، شما را از ياد خدا غافل نكنند!

جالب اينكه: در ذيل آيه مى‌گويد:" من انفاق كنم و از صالحان شوم" اين تعبير بيانگر تاثير عميق انفاق در صالح بودن انسان است، گرچه بعضى، صالح بودن را در اينجا به معنى انجام مراسم" حج" تفسير كرده‌اند و در بعضى از روايات نيز، صريحا آمده ولى اينها نيز از قبيل ذكر مصداق روشن است.

جمله" مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ‌" اشاره به قرار گرفتن انسان در آستانه مرگ و ظاهر شدن علائم آن است، زيرا اين سخن را انسان بعد از مرگ نمى‌گويد بلكه در آستانه مرگ مى‌گويد.

تعبير به" مِنْ ما رَزَقْناكُمْ‌" (از آنچه به شما روزى داده‌ايم) علاوه بر اينكه منحصر به اموال نيست، بلكه تمام مواهب را دربر مى‌گيرد، بيانگر اين حقيقت است كه همه اينها از ناحيه ديگرى است و" چند روزى اين امانت نزد ما است"، بنا بر اين بخل ورزيدن چه معنى دارد؟

به هر حال بسيارند كسانى كه وقتى چشم برزخى پيدا مى‌كنند و خود را در آخرين لحظات زندگى و در آستانه قيامت مى‌بينند، و پرده‌هاى غفلت و بيخبرى از جلو چشمان آنها كنار مى‌رود، و مى‌بينند بايد اموال و سرمايه‌ها را بگذارند و بروند بى‌آنكه بتوانند از آن توشه‌اى براى اين سفر طولانى برگيرند، پشيمان مى‌شوند، و آتش حسرت به جانشان مى‌افتد، و تقاضاى بازگشت به زندگى مى‌كنند، هر چند بازگشتن كوتاه و گذرا باشد، تا جبران كنند، ولى دست رد بر سينه آنها گذارده مى‌شود، چرا كه سنت الهى است كه اين راه، بازگشت ندارد!