تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٥ - تفسير از آنها كه داراى اين صفاتند پيروى مكن

گرفته شده، و در اينگونه موارد به معنى نرمش و انعطاف به خرج دادن است.

و معمولا اين تعبير در مورد انعطافهاى مذموم و منافقانه به كار مى‌رود.

" اطاعت از هر كس كه بسيار سوگند ياد مى‌كند و پست است مكن" (وَ لا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَهِينٍ‌).

" حلاف" به كسى مى‌گويند كه بسيار قسم مى‌خورد، و براى هر كار كوچك و بزرگى سوگند ياد مى‌كند، و معمولا اينگونه افراد در سوگندهاى خويش صادق نيستند.

" مهين" از" مهانت" به معنى حقارت و پستى است و بعضى آن را به معنى افراد كم فكر يا دروغگو يا شرور تفسير كرده‌اند.

" هماز" از ماده" همز" (بر وزن طنز) به معنى غيبت كردن و عيبجويى نمودن است.

" مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ‌" كسى است كه براى بر هم زدن و افساد در ميان مردم و ايجاد خصومت و دشمنى رفت و آمد مى‌كند (بايد توجه داشت كه اين هر دو وصف به صورت صيغه مبالغه آمده كه از نهايت اصرار آنها در اين كارهاى زشت حكايت مى‌كند).