تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٠ - تفسير هدف از آفرينش عالم معرفت است
[سوره الطلاق (٦٥): آيه ١٢]
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْماً (١٢)
ترجمه:
١٢- خداوند كسى است كه هفت آسمان را آفريد و از زمين نيز همانند آن را، فرمان او در ميان آنها پيوسته نازل مىشود، تا بدانيد كه خداوند بر هر چيز توانا است و علم او به همه چيز احاطه دارد
تفسير: هدف از آفرينش عالم معرفت است
اين آيه كه آخرين آيه سوره طلاق است، اشاره پرمعنى روشنى به عظمت قدرت خداوند در آفرينش آسمانها و زمين، و نيز هدف نهايى اين آفرينش دارد، و بحثهايى را كه در آيات گذشته پيرامون وعده ثواب عظيم به مؤمنان پرهيزگار، و همچنين وعدههايى كه به گشودن گره مشكلات آنها داده تكميل مىكند، بديهى است خداوندى كه قدرت بر اين آفرينش عظيم دارد، توانايى بر انجام آن وعدهها در اين جهان و جهان ديگر نيز دارد.
نخست مىفرمايد:" خداوند همان كسى است كه هفت آسمان را آفريد" (اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ).
" و از زمين نيز همانند آن" (و مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَ).
يعنى همانگونه كه آسمانها" هفتگانه" اند زمينها نيز هفتگانه مىباشند، و اين تنها آيهاى از قرآن مجيد است كه اشاره به زمينهاى هفتگانه مىكند.
اكنون ببينيم منظور از اين آسمانهاى هفتگانه و زمينهاى مشابه آن