تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣١ - ترجمه

[سوره الطلاق (٦٥): آيات ٢ تا ٣]

فَإِذا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَ أَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ مِنْكُمْ وَ أَقِيمُوا الشَّهادَةَ لِلَّهِ ذلِكُمْ يُوعَظُ بِهِ مَنْ كانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً (٢) وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدْراً (٣)

ترجمه:

٢- و هنگامى كه عده آنها سرآمد يا آنها را به طرز شايسته‌اى نگهداريد، و يا به طرز شايسته‌اى از آنها جدا شويد، و دو مرد عادل از خودتان را گواه گيريد، و شهادت را براى خدا برپا داريد، اين چيزى است كه افرادى كه به خدا و روز قيامت ايمان دارند به آن اندرز داده مى‌شوند، و هر كس تقواى الهى پيشه كند خداوند راه نجاتى براى او فراهم مى‌كند.

٣- و او را از جايى كه گمان ندارد روزى مى‌دهد، و هر كس بر خداوند توكل كند كفايت امرش را مى‌كند، خداوند فرمان خود را به انجام مى‌رساند، و خدا براى هر چيزى اندازه‌اى قرار داده است‌