تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٢ - تفسير كجاست گوشهاى شنوا؟

(وَ جاءَ فِرْعَوْنُ وَ مَنْ قَبْلَهُ وَ الْمُؤْتَفِكاتُ بِالْخاطِئَةِ).

" خاطئة" به معنى خطا است (هر دو معنى مصدرى دارد) و مراد از خطا در اينجا شرك و كفر و ظلم و فساد و انواع گناهان است.

" مؤتفكات" جمع" مؤتفكه" از ماده" أ أتفاك" به معنى انقلاب و زير و رو شدن است، و در اينجا اشاره به شهرهاى قوم لوط است كه با زلزله شديدى زير و رو گرديد.

منظور از" مَنْ قَبْلَهُ‌" اقوامى است كه قبل از فرعون بودند، مانند قوم" شعيب" و گردنكشانى همچون نمرود.

فرعونيان با" موسى" و" هارون" به مخالفت برخاستند، و ساكنان شهرهاى" سدوم" به مخالفت با حضرت" لوط"، و اقوام ديگر نيز از فرمان پيامبر خود سرپيچيدند، و هر گروهى از اين سركشان به نوعى عذاب گرفتار شدند، فرعونيان در كام امواج" نيل كه مايه حيات و آبادى و بركت كشورشان بود غرق گشتند، و قوم لوط با" زلزله" شديد، و سپس" بارانى از سنگ" محو و نابود شدند.

" رابية" و" ربا" از يك ماده است، و به معنى افزايش و اضافه است، و در اينجا منظور عذابى است كه بسيار سخت و شديد بود.

شرح ماجراى قوم فرعون در بسيارى از سوره‌هاى قرآن آمده، و از همه مشروحتر در آيه ١٠ تا ٦٨ سوره شعرا مى‌باشد (به تفسير نمونه جلد ١٥ صفحه‌