تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٥ - سرانجام دردناك سركشان

عَذَّبْناها عَذاباً نُكْراً) [١] منظور از قريه، چنان كه قبلا نيز گفته‌ايم، محل اجتماع انسانها اعم از شهر و روستا است، و در اينجا منظور اهل آنها مى‌باشد.

عتت از ماده" عتو" (بر وزن غلو) به معنى سرپيچى از اطاعت است.

و" نكر" (بر وزن شكر) به معنى كار مشكل و بى‌سابقه يا كم سابقه مى‌باشد.

" حِساباً شَدِيداً" يا به معنى حساب دقيق و توأم با سختگيرى است، و يا به معنى مجازات شديد است كه نتيجه حساب دقيق مى‌باشد، و در هر حال اشاره به عذاب اين اقوام سركش در اين دنيا است كه گروهى با طوفان، گروهى با زلزله‌هاى ويرانگر، گروهى با صاعقه و مانند آن، ريشه‌كن شدند، و شهرها و ديار ويران شده آنها به صورت درس عبرتى براى آيندگان باقى ماند.

چه زيانى از اين بدتر كه سرمايه‌هاى خداداد، را از كف دادند، و در اين بازار تجارت دنيا نه تنها متاعى نخريدند بلكه سرانجام با عذاب الهى نابود شدند.

[١]" كاين" به عقيده مشهور علماى ادب اسمى است مركب از" كاف" تشبيه و" اى" توأم با تنوين و چون تنوين داخل بناى اين اسم شده، در وقف هم خوانده مى‌شود، و در كتابت قرآنها نيز نوشته شده است، و معنى آن همانند معنى" كم" خبريه است، هر چند تفاوت مختصرى با آن دارد، و نظر غير مشهور بر اين است كه اين يك اسم بسيط است و كاف و نون آن جزء كلمه مى‌باشد.