تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧١ - شان نزول

٥- اميد است اگر او شما را طلاق دهد پروردگارش بجاى شما همسرانى بهتر براى او قرار دهد، همسرانى مسلمان، مؤمن، متواضع، توبه‌كار، عابد، هجرت كننده زنانى ثيبه و باكره.

شان نزول:

در شان نزول آيات فوق روايات زيادى در كتب تفسير و حديث و تاريخ شيعه و اهل سنت نقل شده است كه ما از ميان آنها آنچه مشهورتر و مناسبتر به نظر مى‌رسد انتخاب كرده‌ايم و آن اينكه:

پيامبر ص گاه كه نزد" زينب بنت جحش" (يكى از همسرانش) مى‌رفت زينب او را نگاه مى‌داشت و از عسلى كه تهيه كرده بود خدمت پيامبر ص مى‌آورد، اين سخن به گوش" عايشه" رسيد، و بر او گران آمد، مى‌گويد: من با" حفصه" (يكى ديگر از همسران پيامبر ص) قرار گذاشتيم كه هر وقت پيامبر ص نزد يكى از ما آمد فورا بگوئيم آيا صمغ" مغافير" خورده‌اى؟! (" مغافير" صمغى بود كه يكى از درختان حجاز به نام" عرفط" (بر وزن هرمز) تراوش مى‌كرد و بوى نامناسبى داشت) و پيامبر ص مقيد بود كه هرگز بوى نامناسبى از دهان يا لباسش شنيده نشود بلكه به عكس اصرار داشت هميشه خوشبو و معطر باشد! به اين ترتيب روزى پيامبر ص نزد" حفصه" آمد، او اين سخن را به پيامبر ص گفت، حضرت فرمود: من" مغافير" نخورده‌ام، بلكه عسلى نزد زينب بنت جحش نوشيدم، و من سوگند ياد مى‌كنم كه ديگر از آن عسل ننوشم (نكند زنبور آن عسل روى گياه نامناسبى و احتمالا مغافير نشسته باشد) ولى اين سخن را به كسى مگو (مبادا به گوش مردم برسد، و به گويند چرا پيامبر