تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٦ - تفسير روز تغابن و آشكار شدن غبنها

در اينجا نيز، عامل بدبختى دو چيز شمرده شده است:" كفر" و" تكذيب آيات الهى" كه ضد" ايمان" و" عمل صالح" است، و در نتيجه در آنجا سخن از بهشت جاويدان است و در اينجا از دوزخ هميشگى، آنجا فوز عظيم است و اينجا بئس المصير و سرانجام مرگبار! تنها تفاوتى كه در ميان بهشتيان، و دوزخيان در اين دو آيه ديده مى‌شود، يكى اين است كه در مورد بهشتيان، عفو از گناهان، قبل از هر چيز ذكر شده كه در مورد دوزخيان مطرح نيست، ديگر اينكه در آنجا خلود در بهشت با كلمه" ابدا" نيز تاكيد شده، ولى در مورد دوزخيان تنها به مساله خلود و جاودانگى اكتفاء گرديده است.

اين تفاوت تعبير ممكن است از اين جهت باشد كه در ميان دوزخيان كافرانى باشند كه مساله ايمان و كفر را به هم آميخته‌اند و به خاطر ايمانشان سرانجام از عذاب رهايى يابند، يا اشاره به غلبه رحمت او بر غضب است.

ولى بعضى از مفسران معتقدند كه ابدا در جمله دوم حذف شده به خاطر اينكه در جمله اول آمده است.