تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤ - تفسير سرانجام طرح دوستى با دشمن خدا

و اين درست دردناكترين ضربه‌اى است كه مى‌خواهند بر شما وارد كنند.

*** در آخرين آيه مورد بحث به پاسخگويى افرادى مانند" حاطب بن ابى بلتعه" پرداخته كه در جواب پيامبر ص كه فرمود چرا اسرار مسلمانان را در اختيار مشركان مكه قرار دادى؟ گفت: خويشاوندان و بستگانى در مكه دارم كه در دست كفار گرفتارند، مى‌ترسم آسيبى به آنها برسانند، خواستم از اين طريق آنها را حفظ كنم، مى‌فرمايد:" هرگز بستگان و اولاد شما سودى به حالتان نخواهند داشت" (لَنْ تَنْفَعَكُمْ أَرْحامُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ‌).

چرا كه اگر اولاد و بستگان بى‌ايمان باشند نه آبرو و سرمايه‌اى براى اين دنيا خواهند بود و نه وسيله نجاتى در آخرت، پس چرا افراد مؤمن به خاطر آنها كارى كنند كه موجب خشم خدا و بريدن از اولياء او گردد؟! سپس مى‌افزايد:" خداوند روز قيامت ميان شما و آنها جدايى مى‌افكند" (يَوْمَ الْقِيامَةِ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ‌) [١] اهل ايمان به سوى بهشت مى‌روند، و اهل كفر به سوى دوزخ، و اين در حقيقت دليلى است براى آنچه قبلا گفته شد، يعنى آنجا كه از يكديگر جدا مى‌شويد و پيوندها به كلى بريده مى‌شود آنها چه سودى براى شما خواهند داشت؟! اين آيه در حقيقت شبيه چيزى است كه در آيه ٣٦- ٣٤ سوره عبس آمده است‌

---

[١] بسيارى از مفسران" يَوْمَ الْقِيامَةِ" را متعلق به" يفصل" دانسته‌اند، ولى بعضى آن را متعلق به" لَنْ تَنْفَعَكُمْ‌" مى‌دانند و نتيجه هر دو نزديك بهم است. هر چند معنى اول مناسبتر به نظر مى‌رسد، اين نكته نيز قابل توجه است كه بعضى" يفصل" را به معنى جدايى انداختن تفسير نكرده‌اند، بلكه از" فصل" به معنى قضاوت و داورى مى‌دانند ولى معنى اول در اينجا صحيحتر است.