تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٤ - ترجمه

ترجمه:

١- آنچه در آسمانها و زمين است براى خدا تسبيح مى‌گويند، مالكيت و حكومت از آن او است، و ستايش از آن او، و بر همه چيز توانا است.

٢- او كسى است كه شما را آفريد (و به شما آزادى و اختيار داد) گروهى از شما كافر و گروهى مؤمن هستند، و خداوند به آنچه مى‌دهيد بينا است.

٣- آسمانها و زمين را به حق آفريد و شما را تصوير كرد، تصويرى زيبا و دلپذير، و سرانجام بازگشت همه به سوى او است.

٤- آنچه را در آسمانها و زمين است مى‌داند، و از آنچه پنهان يا آشكار مى‌كنيد با خبر است، و خداوند از آنچه در سينه است آگاه است.

٥- آيا خبر كسانى كه قبل از شما بودند به شما نرسيده است كه چگونه طعم گناهان بزرگ خود را چشيدند، و عذاب دردناك براى آنها است؟! ٦- اين به خاطر آن است كه رسولان آنها با دلائل روشن به سراغشان آمدند، ولى آنها (از روى كبر و غرور) گفتند: آيا بشرهايى مى‌خواهند ما را هدايت كنند؟! و به اين ترتيب كافر شدند و روى برگرداندند، و خداوند (از ايمان و طاعتشان) بى‌نياز بود، و خدا غنى و شايسته ستايش است.