تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٦ - تفسير او از اسرار نهفته درون سينهها آگاه است

و به اين ترتيب بازار امتحان و آزمايش الهى داغ شد و در اين ميان" خداوند نسبت به آنچه انجام مى‌دهيد بينا است" (وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ).

هم در آفرينش آن، نظام حق و دقيقى است، و هم داراى هدف حكيمانه و مصالح حقى است، چنان كه در آيه ٢٧ سوره" ص" نيز فرمود: وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما باطِلًا ذلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا:" ما آسمان و زمين و آنچه را در ميان اين دو است بيهوده نيافريديم، اين گمان كافران است".

بعد به آفرينش" انسان" پرداخته و ما را از سير آفاقى به سير انفسى دعوت كرده، مى‌افزايد:" شما را تصوير كرد، تصويرى زيبا و دلپذير" (وَ صَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ‌).

به انسان، ظاهرى آراسته، و باطنى پيراسته، عقلى فروزان و خردى نيرومند داد، و از آنچه در كل جهان هستى است، نمونه‌هايى در وجود او آفريد، آن چنان كه" عالم كبير" در اين" جرم صغير" خلاصه شده است.

ولى همان گونه كه در پايان آيه مى‌فرمايد:" سرانجام بازگشت همه چيز به سوى او است" (وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ).

آرى انسان كه جزئى از مجموعه عالم هستى است، از نظر آفرينش با هدفدار بودن كل جهان هماهنگ است، از پست‌ترين مراحل، شروع به حركت كرده و به سوى بى‌نهايت كه وجود بى‌پايان حق و قرب به خدا است، پيش مى‌رود.